Ali Osman Yılmaz Şiirleri - Şair Ali Osm ...

Seven gönül, sevilen de gönül
Bir araya gelince eder iki gönül
İki gönül bir olunca samanlık seyran
Böyle sevgilere kim olmaz hayran

İki gönül çarpışır olur gönül karesi

Bir uçurum kenarında,
Hiç bir elin uzanamıyacağı uzaklıkta,
Açan bir çiçeğim ben.
Uçurum kenarına gelen bir güzele,
Ne güzelsin dediğim için,
Cezalandırıldım ben.

Engin denizler gibi,
Kırlardaki kır çiçeklerini,
Nasıl severim bilseniz?
Arılarla birbirlerine,
Sevda mektubu göndermelerini,
Yüreğime sevinci,

Gecenin karanlığında,
Yaşamak nedir?
Bilir misiniz?
Gün doğmasını beklersiniz,
Nasıl ve nereden,
Doğacak güneş,

Dünya döner,
Ben dönerim.
Öyle bir anafor ki,
Tam içindeyim.
Döndürüp durur beni,
Kendi girdabına yakalanan,

Bir yerlerde,
İşte burada,
Kendi içinde,
Yolculuğa hazırlanan,
Bir adam var.

Dün gece yine,
Bir başıma yalnızdım.
Düş dünyamda gezerken,
Gökyüzüne çıkıp,
Yıldızlarla konuşmak,
Dertleşmek istedim.

İki yarımdan oluşur insan,
Bir sizin gördüğünüz,
Diğeri içerde yatan aslan,
Görünen egoizmi yaşarken,
İçerdeki ise tarih boyunca,
Tutsaklığa mahkum edilen,

Bir düşünseniz kadınlar,
Oranızın inanç kutusu olmadığını,
İman edilecek bir yer olmadığını.
Hoş biz erkekler de,
Kendimizi,o fazlalığımızı,
Bereket tanrısı görmekten,

Yazıyorum durmadan,
Seni seviyorum diye,
Ama bak,
Harfler tek tek ağlıyor,
Kurduğum cümleler,
Oluk oluk kan kaybediyor.