Ali Osman Yılmaz Şiirleri - Şair Ali Osm ...

Kim yaktı seni böyle?
Sevda yangını var duruşunda,
Menekşe gözlerinde hüzün,
Omuzların aşk acısından düşmüş,
Yürüyüşün savruk ve dalgın,
Bilinmez bir menzile gider gibi,

Kiraz ağacının altında,
Uzanmışım boylu boyunca,
Kiraz dudaklarını ve,
Seni düşünüyorum.

Ellerim açılmış gökyüzüne,

Önceleri düşünürdük
Kadınlar nedir diye?
İnsandılar biz erkekler gibi.
Sen gibi, ben gibi, hepimiz gibi, değilmi?
Dünyayı yöneten biz erkekler buna dayanamazdık
Nasıl? nasıl olurdu bu.

Kadınlar;
Çeyiz sandığının gizemi gibi sır dolu kadınlar.
Her şeyleri sır, her şeyleri saklıdır onların,
Açarsınız sandığını, kat kat çeyizler arasında ararsınız
Ama bulamazsınız bir türlü.
Maharetle saklanmış el emeği işlemeler

Bırak artık diyor Güneyden,
Böyle ölümü düşünmeyi,
Her acıda döktüğün,
Şairin göz yaşına bak,
Her damlası şiir değil mi?
Her damlada ayrı bir öykü

Bir an gibi tıpkı,
Geçtin gittin hayatımdan,
Aslında ben,
O an bittim.
Şehrin sokaklarında,
Gün Doğarken,

Dokuz aylık yoldan, dünyaya geldim,
Kahpe feleğin eline, düşürdün beni,
Bırakmadı ki, bir güzeli dereyim,
Doğduğuma pişman ettirdi beni.

Ah be deli gönül,düşme o yar peşine,

Açtım bir parantez,
Başı ben,sonu sen,
Parantez içinde,
Yaşayamadıklarımız,
Birde hayallerimiz.
Nelerde doldurmuştuk,

Gelmeyeceksen,
Arada bir,
Sevda kuşlarıyla,
Bir haber gönder.
İyiyim de,
İyi olduğunu bileyim,

Bana,
Bir kış vakti gel.
Tüm şehir,
Karlar altında olsun,
Seni beklerken şehirde,
Soğuktan donayım.