Ali Osman Yılmaz Şiirleri - Şair Ali Osm ...

Kızıl aydınlığın başladığı,
Her seher vakti ufukta,
Yeniden doğar umutlarım,
Sensizlik denizinin ortasında,
Bocalarken çaresizce,
Asılırım küreklere hırsla,

Seni düşünmemeyi,
Bir başarabilsem?
Ama olmuyor işte,
Bana her şey,
Seni hatırlatıp,
Seni düşündürüyor.

Bir hırsızı arıyorum,
Ey millet haberiniz olsun.
Aşkımı çaldı benim.
Kendine aşık edip,
Taşlara çaldı beni.
Sonra aşkımı alıp,

Ey Sevgili,
Seni her şekilde,
Tüm kelimeleri kullanarak,
Anlattım,Tarif ettim,
Ama anladım ki,
Yetmemiş.

Sevmeyi sevdim demiş şiirinde alagül,
Şöyle bir bakınca çevreme,
Herkes sevmeyi sevmekte.
Adam gibi sevmeye yürek yok kimsede.
Kucak kucak sevgi üretmeye de.
En zor şey galiba sevgi üretmek,

Herkeste bir telaş,
Suratlarda birer maske,
Asık mı, asık yüzler,
Sevgiden de bi haberler,
Sorsam her birine tek tek,
Bana Yaşadığını söyleyecekler,

Sıkı dur be adam,
Çünkü bu devran acıdır,
İnsanları döner,durur,
Verdiği acı amandır,
Boş bulunmaya gelmez,
Ardından çeker yay,vurur,

Bir sözüm var sana güzel,
Dert kendinden korkanı sever,
Ne dertler gördüm, yıldıramadı beni,
Ne ezalar ettiler, ah dedirtemediler,
Sen bir çıktın karşıma, Vezüv gibi
Yanardağa atıp yaktın bu garibi.

Hani arka bahçeye,
Yakamoz ekmiştim ya,
Bu gece yakamozlar arasına,
Düşlerimi serdim usulca,
Yakamozların sıcaklığında,
Kurusun düşlerim diye.

Hani altında oturduğumuz,
Sokak lambası var ya,
Geçerken yanından,
Ağlıyordu hıçkırarak.
Sen gittin uzaklara,
Altında oturmuyoruz ya,