Ali Osman Yılmaz Şiirleri - Şair Ali Osm ...

Zeytin ağacının altına oturmuş,
Yıldızları seyrediyorum,
Acı bir soğuk esiyor poyrazdan,
Kulağıma acı acı,
Düdük sesi geliyor uzaklardan,
Gurbet türküsü söyler gibi

Her günümü,
Son günüm gibi yaşamaktan,
Bıktım artık.
Gittiğin uzaklardan,
Bir selam söyledin mi? diye,
Her gece yıldızlara bakmaktan,

O cilveli yürüyüşün,
Çok canları çektirir,
Şöyle göz atıp,
İşmar etsen birine,
Gider,adam öldürtür,
Gamzeli yanağından öpen,

Bilinmiyor acep neden?
Bu güzellikleri yaratan kim?
Tüm doğaya yalnızca odur hakim
İyice bakın belki bileceksiniz o kim.

Doğadaki güzelliklerin anası sevgidir

Sen aşk nedir bilirmisin?
Elbet bilemezsin.
Beni hiç sevmedin ki;
Şimdi ağla, ağlayabildiğin kadar,

Boy pos sende, güzellik desen sende,

Sevdiğim kadın,
Çılgın denizler gibidir,
Karanlıkların ötesinden,
Rüzgarın önüne katılır,
Çılgınca koşar gelir,
Saldırır köpük köpük,

Sevda dediğin bekletir,
Aşk acısı inletir,
Sevmeye gör bir,
Bülbül eder kırmızı güle,
Ne ağıtlar yaktırır dile,
Her gece yıldızlara,

Senin için,
Tuttuğum dilekleri,
Ne kadar yalvarsam da,
Rüzgar,oralara götürmüyor.

Bende söyledim,

Yine sızlıyor yaram,
Aklıma sen geldikçe.
Düşlerimde her gece,
Seninle yaşadıklarım,
Seninle sevişmelerim,
Ve seninle isteyip de,

Kırmızı gülün çevresi,
Dikendir,har’dır,
O güle yalnız bülbül mü?
Sanırsın ki yanandır.

Can'a,sevdiği canandır,