Ali Osman Yılmaz Şiirleri - Şair Ali Osm ...

Zeytin ağacının altına oturmuş,
Yıldızları seyrediyorum,
Acı bir soğuk esiyor poyrazdan,
Kulağıma acı acı,
Düdük sesi geliyor uzaklardan,
Gurbet türküsü söyler gibi

Her günümü,
Son günüm gibi yaşamaktan,
Bıktım artık.
Gittiğin uzaklardan,
Bir selam söyledin mi? diye,
Her gece yıldızlara bakmaktan,

O cilveli yürüyüşün,
Çok canları çektirir,
Şöyle göz atıp,
İşmar etsen birine,
Gider,adam öldürtür,
Gamzeli yanağından öpen,

Bilinmiyor acep neden?
Bu güzellikleri yaratan kim?
Tüm doğaya yalnızca odur hakim
İyice bakın belki bileceksiniz o kim.

Doğadaki güzelliklerin anası sevgidir

Koyvermişim kendimi,
Aşkımın umanına,
Küçücük bir tekne misali,
Çırpınır dururum,
Dalgalarında.

Bu kadeh,bu insan,en büyük akıl eserindir,
Yanaklardaki bin aşk dolu buse senindir,
İlk önce yaratırsın onu,sonrada kırarsın,
Bilmem ki bu iş,hangi sapık desticinindir.

Bana her an bir kadeh şarab sununuz,

Gönlüm inanmıyor,
Irağa gittiğine,
Sen gittin gideli,
Yüreğim bir yanardağ,
Gözlerimden hergün,
Sicim gibi akıyor lavlar.

Uçurtmalarımı,
Özgürlüğe salardım,
Küçük bir çocukken.
Düşler ülkesine uçsun,
Düşlerimi bulsun diye,
Her akşam,

Al yanağın gamzesinden,
Ela gözlerinin şehlasından,
Salını salını gezmesinden,
Bir bey kızına vuruldum,

Bey kızının sevdasında,

Evet beyim,
Cebine merdivenle ineyim,
Şapkanın üstünde,
Motorsikletle döneyim.

Baylar bayanlar,