Karlı dağlardan haber almışım
Yaramı dağlamış tütün sarmışım
Kanaya kanaya ben alışmışım
Yükümü yüklendim ben gidiyorum
Üstümde kan revan kimse ayıkmaz
Nizama ayet geldi o Haktan
Buyur edip başımızı eğmeli
Tasa etmeyesin, dünden yarından
Hilali ayı yardan öte sevmeli
Kılıç zamanı geçti diyorlar
Elemler sarınca güçsüz bedeni
Eşini dostunu orda tanırsın
Gönlünde ateşler yakar canını
Hiç geçmez hiç bitmez öyle sanırsın
Başa gelen çekilir yalnız kalınca
Hayret bu gün güneş geç batmakta
Martılar sokaklara dadanmış
Börtü böcek rızkını aramakta
Pencereden bakan teyze
Solmuş yüzünde tebessüm
Kim bilir neler saklamakta
Ağırıma gidiyor bütün olanlar
Kapısız bacasız aşsız kalanlar
Bir kuru ekmeğe muhtaç duyanlar
Kalemim tükenmez yazarım doğru
Saraylar yapılır hanlar hamamlar
Durduğun yerde bitersin dostum
Aşını kazanıp şükretmelisin
Tutunup yaşama varsa bir borcun
Hemencik gününde ödemelisin
Günümüz kalemi bitmiyor deme
Güzel hayalleri olmalı insanın
Erdemli amelleri olmalı,
Gülümsemeli doğan güneşe,
Çayın kokusunu hissetmeli
Sağlığına şükretmeli,
Gözlerin baharın hediyesi
Dòrt iklim içinde en şahanesi
Uzanıp dururken bir çınarın gölgesinde
Aykırı kalır susmalarım
Unutulur konuşmuşluklarım
Artık gönlüm yumuşadı
Gözlerim çabuk nemleniyor
Umutsuz değilim yok
Hatalarını görmüyorum dostların
Beklentilerimi en aza indirdim
Gelecek kaygım yok
Herkes gibi olsan,
Herkes gibi gülsen,
Sevmediklerine yüz çevirip,
Sevdiklerine sımsıkı sarılsan.
Belli edip duygularını,
Geçsen bir köşeye kurulsan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!