Sen anlat deftere şiir yazayım
Katip olup menzile bir yol alayım
Aruzdan heceden medet umayım
Sancıdan kalemim yazarda yazar
Hatırı var elbet gidip gelenin
Beklemek revamı, dert sokağında
Karalar bağladım, gençlik çağında
Muhabbet kalmadı, gönül bağında
Cananı sevmenin bedeli bu mu
Şöyle bir saate, baktım düşündüm
sui zan edince iyi birine
Bu senden ötürü bunu bilesin
Tağutu koymuşsan fikri sinene
Bu yolun yanlıştır sırra eresin
Herkesin sorunu bir gamı vardır
Gözlerim doluyor hüzzam akşamlarda
Yalnızlığın resmini çiziyorum duvarlara
Her son bir başlangıç deyip
Turnalarla sözleşiyorum her bahar
Avam meclislerden kaçıyorum
Dostlar alışverişte görüyor
Eşkıya olup dağlara çıksam
O yârin eşarbın, boynuma sarsam
Zararlı hınzıra bir kurşun atsam
Sakalım beyazı dert verir bana
Yanımda bir çıkın ,içinde pestil
Dükkan önünde eski bir masa,
Sandalyeler dolu ve masada
Mahallenin emeklileri toplaşmış,
Mekan sahibine eşsiz bilgilerini aktarmakta,
Arada müşteride gelir elbet,
Bu güven manzarasına,
Açıyor bağımda kırmızı gülüm
Çözüldü dilimden çözüldü düğüm
Nişanım yüzüğüm oldu düğünüm
Sevip de kavuşmak ne güzel şeymiş
Bilmezdim sevdanın resmi halini
Asrın hastalığı yok mu çaresi
Bir çok müzdariple ağır depresyon
Bilinmez kaynağı nedir mayası
Gözleri yaşartır mutsuz depresyon
On kilo aldırır hemen bir ayda
Sabaha ayan
Gündüze beyandır
Gurbet yollarında bir garip kuşum
Yaralı gülüşleri mistik bir düşüm
Her ayrılan sevgili benim
Tren garlarında sallanan mendil bana
Söyle gardaş söyle yaran nerede
Kim düşürdü seni gama kedere
İçinden çıkılmaz bu derde
Elimden gelen dua etmek
Bize düşen aşımızı imanımızı paylaşmak
Zalimlerle cesurca savaşmak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!