Ali Havan Şiirleri - Şair Ali Havan

Dil unutmaz adını
Bu can çıkmadan tenden.
Görseydi suratını,
Kıskanırdı ay senden.

Yine hangi yola düşmüş ki gönlün
Seyir defterine bir iz bırakmış
Saklamış kilidi görmesin el gün
Anahtar yerine bir iz bırakmış

Yitik hatıralar hep kederdeler

Zorlu bir kış gecesi
Döşeğin etrafında
Kaderin bilmecesi
Çözülecek yakında

Sobadaki çatırdı

Saatler gamı vursun
Zaten dünyam dar beni
Zaman uzayadursun
Hasretine kar beni

Düşme derken günaha

I
Kalabalık Yalnızlara

Şehir haz sarmalında acıyı duymak yasak
İhtiraslar öğütür nefesleri dibekle
Gölgesini kovalar insan çaresiz, tutsak

Kalsa Kirlenir Dünya

Hep iğreti duruyor suratımda yaldızlar
Çetin bir kavgadayım yaşamakla hesapla
Beni boşa bekliyor nerden bilsin yıldızlar
Yokluğu ölçüyorum cebimde usturlapla

Bulutlar küme küme
Korku salar gönlüme

Şimşekler yıldırımlar
Islansın kaldırımlar

Doğduğum günden beri alestayım ölüme
Barışmadı yıldızım kör topal bu hayatla
Belki inanmayacak hiç kimse öldüğüme
Yakalandım kaçarken doludizgin bir atla

Bu karanlık dehlizde bir ürpertiyim artık

Ne anlaşılmaz sırdır,
Sinek kartalı boğar.
Bekleriz kaç asırdır,
Güneş yabana doğar.

Gözyaşlarını döker kirlenen yeryüzüne
Bulutlar kalbur kalbur rahmeti çiseliyor
Sanki yıllardır hasret kalmışım yar yüzüne
Yükü boşalan dağlar bir anda yükseliyor
"Karlı sokaklar boyu içim koş oyna" diyor