O deniz feneri gibi gözlerin
Duygu denizime ışık tutuyor
Ay gibi geceme doğan yüzlerin
Sanki bu kalbime düşmüş atıyor
Seninle her gecem başka güzellik
Öyle masum öyle tatlı
Bakıyorsun aşkla güzel
İçten içe öyle saklı
Yakıyorsun aşkla güzel
Çiçeklenmiş dallar gibi
İşte bu kağıda yazdım ismini
Çiçekler içinde çizdim resmini
Senle geldi bana aşkın mevsimi
Sen benim baharım yazım kaderim
Sevgi toprağında yar filizlendik
Sen derin sularda , ben yangınlarda
Ateş çemberinde çıkmaz sesimde
Gönül penceremde kırık camlarda
Uçar kelebekler aşk kafesimde
Duygu denizimiz güllü dikenli
Ben kağıt, sen kalem oldun bu aşka
Son noktayı koydun gitmeden önce
Söylenecek ne söz bıraktın başka
Yazdığın okuttun bitmeden önce
Aşk durur, ama sen bittin romanla
Seninle beraber aşk ortamızda
Yürümek isterim sevip yollarda
Geçmişi bırakıp hep arkamızda
Yaşamak isterim kalan yıllarda
Bir deniz kenarı dalga sesinde
Kalbimin en güzel yerinde sensin
Sevgiyle ekilmiş derinde sensin
Bir gül gibi gönül elinde sensin
Aşkımla her mevsim seni koklarım
Sarı saçlarını bırak rüzgara
Yar, yem yeşil bakar gözler içinde
Duyguları akar yüzler içinde
Sanki suyu yakar közler içinde
Hayal mi gerçek mi, ben aradayım
Hayaller kaçırır uykularımı
Sen, sarı papatya gibi durursun
Öyle çiçek kokar sanki teninde
Aşkın toprağında sevgi bulursun
Benim gibi aşık halin senin de
Aşkın çıkmazında gönül sokağın
Düşerdim yerlere bir sarhoş gibi
Ellerimden tutan, yar dı eskiden
Şimdi yıllarımın içi boş gibi
Mutluluk doluydu var dı eskiden
Mevsim de değişti yazdan kıştan mı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!