Tanıdım vefasız kullar dünyada
Yaşadım baharsız yıllar dünyada
Yürüdüm sayısız yollar dünyada
Sordum da bilen yok kader dediler
Çok sevdim kaybettim aşkta kumarı
Seni andım yılın o ilk gününde
Bahçemdeki solgun gülün önünde
Rüzgar esti bana senin yönünde
Ah, çekip bir nefes aldım yar sensiz
Bilmem kaç yıl oldu benden gideli
Islandım kaç kere ben yağmurunda
Karşıya çok geçtim aşk vapurunda
Üstüm lekelendi kir çamurunda
İstanbul derdimi paylaş dünyada
Sırtımda bir hançer kelleş sevdada
En zor günlerimde çıktın karşıma
Bir yudum su verdin sevda çölümde
Ben nasıl ederdim yalnız başıma
Karbeyaz bir sayfa açtın gönlümde
Aşkın damlasını koydun gözüme
Seni ilk gördüğüm o an içimde
Bir aşk filizlendi gönül bağımda
Anlatamam sana nasıl biçimde
Söz yetersiz gelir bu dudağımda
Geç gelip göründün hayat bahtımda
Aynı gün aynı yer aynı saatte
Yine buluşalım yar İstanbulda
Aşkı yakalarız olur kısmette
Benle mutluluğa var İstanbulda
Karşılarım seni elimde güller
Bu ne hal İstanbul bembeyaz örtün
Karlar yağmış sana gece olunca
Güzellik içinde olmuşsun bütün
Sandallar dizilmiş sahil boyunca
Vapurlar kıyıya doğru yanaşır
İstanbul şahittir ne hale döndüm
Seni ben biriyle elele gördüm
Aşkımı o anda maziye gömdüm
Zaten seni sevmek hakkım değildi
Hep senin karşında boynum eğildi
Gidiyorum artık ben bu şehirden
Kendime başka yer bulur uzakta
Akar gibi sessiz sanki nehirde
Yaralı bir kalbim olur kucakta
Sende deli dolu yıllar bıraktım
İstanbul, ayrıyız bak senin gibi
Bir araya gelmez aşkın yakası
Ben sevdim , o sevdi olduk sevgili
Ayrılık yoluymuş aşkın arkası
Gördün gezdiğimiz o sahilleri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!