İstanbul, ayrıyız bak senin gibi
Bir araya gelmez aşkın yakası
Ben sevdim , o sevdi olduk sevgili
Ayrılık yoluymuş aşkın arkası
Gördün gezdiğimiz o sahilleri
İstanbulda bir sevda
Adı batsın dillerde
Bana bakmaz ne fayda
Gözü başka ellerde
Güzel ama çok zalim
İstanbulda bak bu tepe
Buluştuğumuz bir yerdi
Uzanırdık sere serpe
Seviyorum seni derdi
Gül koklardık öpe öpe
Rüzgar bize aşk eserdi
Konuşurduk güle güle
Sevgi dolu ne günlerdi
Ağaçlarda var ismimiz
Öyle çizdik kalp resmimiz
Çok sevmiştik biz ikimiz
Gönül mutluluk dilerdi
Bu tepede izimiz var
Aşkla kalan mazimiz var
Çalan şarkı sazımız var
Seven gönüller dinlerdi
İşte böyle severken biz
Kopardılar aşk dalımız
İstanbulda o sevdamız
Bu tepede yol giderdi
İstanbul da rüzgar denizden eser
Senle, aşka yelken açtırır bana
Gözlerin konuşur o dilin susar
Baktım İstanbul'a bir de yar sana
Ellerim ısındı avuçlarında
İstanbul yağmurlu o, benim gibi
Bu günlerde duman sisler içinde
İçi kor yol ıslak bu tenim gibi
Sırılsıklam aşık hisler içinde
Ne bilsin İstanbul değil toprağım
Bu şehir bir başka bahar gelince
Kucak açar aşka gönül sevince
Güzellikler sunar kendi elince
Aşığım yar sana bu İstanbula
Çiçek açmış dallar baştan aşağı
Aldığın nefesin kıymetini bil
Yıpranır zamanla geçtiğin hayat
Şükret sana gelen nimetini bil
Tükenir , yediğin içtiğin hayat
Eskiyen dünyanın şu üzerinde
Ah ile neleri ödersin böyle
O kadar üzülme, değmez dünyaya
Geldiğin gibi, bak gidersin öyle
Hak bilen, boynunu eğmez dünyaya
Kimseye kalmıyor kalacak değil
Sıcak duygularla o bakışların
Yüklendi gönlüme taşırım aşkla
Ne olursa olsun senin yaşların
Kalan ömrümüzle yaşarım aşkla
Hep seni görürüm güller içinde
Yırttım o resmini sildim adını
Unutmaya mecbur bıraktın beni
Git gönlünce yaşa al muradını
Anılara mahkum bıraktın beni
Ben senin sevgine erişemedim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!