Zalim zulüm eder
Mazlumların ahı göğü deler
Ruhu ateşe atmışlar
Bedenler buz keser
Pranga vurulmuş ellere
Uçurulmuş çoktan güvercinler
Ve terk edilmiş caddeler
Bir İstanbul çiziyorum
Birde ben, derbeder
Haliç’e atılmış altından taç’ım
yine akşam oldu
yine gece siyah geceliğiyle karşımda
yine yıldızlar dizmiş gerdanına
yine tüm şehvetiyle şehir gösterişte
yine vurulacağım kaldırımlara
yine basmadan çizgilerine varacağım sokağıma
yiten yıllar
yiten kavgalar
ilk sevdiğimde on sekiz yaşındaydım
daha terlememiş bıyıklarım
saatlerce aynanın karşısında
Unutsam, unutulsam
Kayıp olsam, eskise zaman
Güneşin saçlarından okşasam
Bakir sabaha uyansam
Belki rahatça ölürüm o zaman
Kara , iri gözleri var gece
Değdiğinde gözbebeklerime
Sensizlik sarıyor umutlarımı
Üşüyor dudaklarından çaldığım
Ateşli aşk sözcükleri
Avutamıyorum bıraktığın acılarıımı
Uzak yol yolcusu korkularım
Azığım yok, unuttum
Nefes verme süresi unutkanlıklarım
Yutkundum, anlatamıyorum
Gülden kuru suskunluklarım
Bu şarkı sana
Sonlanmamış hayallerin
Yitirilmiş umutlarınla
Kulağına fısıldayacak rüzgar
Belki arayacaksın rüyalarında
Ne kadar çok istesen de
Kızılca gün batıyor ufuktan
İstanbul kederli
Üsküdar da yangın
Beyoğlu’nda ince saz, keman sesleri
Tadı yok sazın, faslın
Saati; Sana kurdum
Her saat başı öp beni
Sabahın er vakti
Karanfil/Kadife tenli
Gecenin kör vakti
-
Kadir Uçar
Tüm Yorumlaryazdıklarını yaşayan adam..canım abim.