Ali Gençay Şiirleri - Şair Ali Gençay

Ne diye seslenmeliyim sana
Bahar mı desem
Sana eylül mü yakışır
Kaçışır kuşlar bahçelerden
O güzelim bahçeler sararır
Kıskanır cümle alem

Siyah ceketim
Beyaz gömleğim
Gri pantolonumda
Gözyaşı lekelerim
Islak kaldırımlarım
Memeleri sismiş kancık kedilerim

Hangi yürek iflah oldu ki aşkta
Aşkı masal,sevdayı oyun sayanlar
Bendenler görmediğiniz ateşle yanmakta

Üflenecek bir gün sura
Kurulacak,ince,kılıçtan keskin sırat

Sen bakardın kabarırdı deniz
Sallanırdı tekneler
Teknelerde bakıl ekmek dumanı
Sen susardın içim acırdı
Yoksun işte sustu vapurlar
İçimi deliyor martı çığlıkları

her karakışını gögüslerim,her dem ayazını çekerim,her sokağında adım adım büyütürüm sevdanı.Eyüp'te köşe başında,elimde izmarite dayanmış sigaram ve o koca şehir Istanbul.Yaşarsın beni yaşatırsın kendini.Adımlarla bölünür,köşebaşlarında birleşirsin..

benim gibi..


Ne yalan söleyeyim sevdiğim kadın sana benzer hayellerimde,ama O kime benzer bilmiyorum aynadaki haliyle.Gözlerinin ışıl ışıl olduğunu biliyorum.Her dal her dam arasından sıyrılıp süzülen ışık dolu pencereler gibi.Saçlarının; Sarayburnun'da esen bir yel, tenin kokusu seni yarıp geçen deniz gibi.sesinin; bazen elleri ovuşturarak beklenen 8:15 vapuru yada ekmeği havada kapan birkaç kanat martı çığlığı.herşeyde sen varsın Istanbul'un her kaldırımında adımlanır,her köşe başında düşlenir gibi..

Mektup yaz bana
İstersen yarim ile başlama
Ahvalimi sor
Hasretle saçlarımı okşa
Sıkıca sarıl
Sevdan ateş, kor

Koltukların üzerine atılmış
Rengi solmuş patiska
En köhneye asılmış
Sırı dökülmüş ayna
Eşyalar kaçarcasına toplanmış
Ağır esans kokuyor oda

Kayboluyor izlerim
Boran,fırtına
Açıktayım
Bedeni nereye gizlerim
Donuyor çehrem
Yüzümde anlamsız gülümsemem

ölümden hiç korkmadım
bir mezar taşına bakıldığın da
anılmak korkum
ne kadar ürpertici de olsa nefesi
kazançlarım var yaşamışlığımda
unutulmak korkum

Sızlayan yürekte gördüm ölümü
Siz, yalnızlık diye böğürenler
Duyun beni
Çıkarıp gelmişi, geçmişi
Üşümek mi istiyor ruhunuz
Ölmek istiyorsunuz