Ali Gençay Şiirleri - Şair Ali Gençay

alıp başımı, çekip gitsem diyorum
adımlarımda sessiz kavga
iki adım atsam ileri
bir adım geri
sana!

simitçi! !
bağırma
uykum dağılıyor
sen kaldırma
günahı sana çıkıyor
kalmak zorundayım

Düştü rahminden birkaç damla kan
Ölen can değildi, aşktı sızıp kanayan

Üşüdü elleri, soğuktu ölümü çağıran
Bakmadı gözlerime gitti, sanki yalan

Anılarım var benim
Irmak kıyısı yırtık urbam
Oltam/solucanlarım
Susuz tulumbalar
Kara lastik ayakkabılarım
kürdoğlu, can yoldaşım

Uzun zaman oldu, beni gördüm
İtiraf ediyorum beni ben öldürdüm

Kelimeler yitirdim ufak, heceli
Aşklar bitirdim uzak/hevesli
Uzadı geceler kısaldı ömür
Keşkelerim aksak/samimi

Hadi sor gölge çiçeği

Pirüpak olan Ráb'dır
Kul o ki yola mazhar, aşık
En yüksek, omzundaki başdır
Böbürlenme, biz yaratıldık !

Ucun ucun koştur
‌yazık ruhuna
‌az az yut
‌yazık varına
‌düğümlü ilmek boynuma
‌yargı benim, senin değil ki

İzlerini taşıdığım yıllar
Gözlerimin altına çizgiler atmakta
Dalmışken en derinine gecenin
Kaçan uykular düşleri satmakta
Masamda yarısı sönmüş sigara
Yaprakları ufalanmış karanfil

dilimde yalnızlık türküsü
elimde kırık mı kırık bir kalem
yalnızlığı yazıyorum
yaşanan ardından acılar bırakan
yalnızlığı yazıyorum
ilahi bir sıfat tanrıya ait