Anılarım var benim
Irmak kıyısı yırtık urbam
Oltam/solucanlarım
Susuz tulumbalar
Kara lastik ayakkabılarım
kürdoğlu, can yoldaşım
Kelimeler yitirdim ufak, heceli
Aşklar bitirdim uzak/hevesli
Uzadı geceler kısaldı ömür
Keşkelerim aksak/samimi
Hadi sor gölge çiçeği
Pirüpak olan Ráb'dır
Kul o ki yola mazhar, aşık
En yüksek, omzundaki başdır
Böbürlenme, biz yaratıldık !
Ucun ucun koştur
yazık ruhuna
az az yut
yazık varına
düğümlü ilmek boynuma
yargı benim, senin değil ki
Konuştu kendinle mırıldandı
Hayat dedi;
Gem vurulmaz arsız aygır
Koşar!
Kişnediğinde, yalnızlıklar korkar
Kısar gözlerini, gece olur
İzlerini taşıdığım yıllar
Gözlerimin altına çizgiler atmakta
Dalmışken en derinine gecenin
Kaçan uykular düşleri satmakta
Masamda yarısı sönmüş sigara
Yaprakları ufalanmış karanfil
dilimde yalnızlık türküsü
elimde kırık mı kırık bir kalem
yalnızlığı yazıyorum
yaşanan ardından acılar bırakan
yalnızlığı yazıyorum
ilahi bir sıfat tanrıya ait
Mahpus yedim,yok zulamda tütünüm,
hayatın darındayım
Karanfili sevdim,güz oldu soldu gülüm,
güllerin ahındayım
Günler gelmiş, geçmiş, dalmışım
Saatimin bileğimde lekesi beyaz
Tenim de esmerleşmiş, yanmışım
Sevdam, yine sensiz geçti bu yaz
Serin avuçlarına hasret kalmışım
-
Kadir Uçar
Tüm Yorumlaryazdıklarını yaşayan adam..canım abim.