Aşk çoktan bitmişti
İsa çarmıha gerildiğinde
Ağzımın içinde sakladığım vesveseler
Açsam dudaklarımı isyanım filizlendiğinde
İnanılmayacak bilirim
Mucize gerekmez, tanrısaldır sevmeler
Şehirler kuruldu dağlara
İsyan ediyorum
Bir yerlerinden çürüyor dünya
Kokusunu duyuyorum
Hani yıkılacak ya çatısı güya
Ellerim başımın üzerinde geziyorum
güller gördüm tek mevsim açan
bülbüller gördüm güle aşık olan
I-
gül!
gül hadi
belli ki;
şarkı söylüyor kadın
çok eski bir zaman
solmuş resmin siyahı,beyazı
çevrildiğinde arkası
zor okunan ecnebice el yazı
istemek kulağımda sesini
yağmuru beklemek gibi
geceye adamak gelişlerini
ansız ve zamansız gibi
yatırıp kulaklara nameleri
‘’Karalar giymiş kadın, karalar beyazdan daha zalım
Düşür döşünden sancılarını,gün olur beyazlar yazın,,
bir yaz mevsimi, göğün en mavisini verdim sana
tuttuğumda ellerinden, kalp bıraktın avuçlarıma
ben beni demedim seni dinledim, her atışın da
Çiçekler dikilmeli avuçlara kökü damarlarda
Düşmemeli yaprak hoyrat rüzgarın kollarına
Çocuklar godi yürütmeli yağmur umutlarına
Tandır yanmalı buğdayın kokusu burnumda
Uyku yok,rüyalar beyaz perde
Kalem kırık şiirin tükendiği yerde
Gece yargılara mekan,mahkeme
Günahlar serilir sıra,sıra önüme
Ben değildim,diyemiyorum
kutsallarım vardı
mucizelerim
yenik mısır tarlası efsanelerim
şimdi uzanıp teneşire
ebabiller düşlüyorum
yaşam boyunca hışır bir öç




-
Kadir Uçar
Tüm Yorumlaryazdıklarını yaşayan adam..canım abim.