açılır kapılar,açılır da
ben kilitli kalırım
güneşi kovalarım,
sevda düşer peşime
gecede tutuklu kalırım
düşerim yollarında
Severim, uzun tut saçlarını
Huzurla büyüt umutlarını
Bil ki;
Nergisim, kır çiçeğim, baharım senin
Seversin saçlarındaki aklarını
Ağlayamam artık
Ve bir kez daha dönüp bakamam
Gözlerinde kendimi görmek için
Rüyalarımda büyüttüğüm aşk!
Aç koynunu gece
Düştü rahminden birkaç damla kan
Ölen can değildi, aşktı sızıp kanayan
Üşüdü elleri, soğuktu ölümü çağıran
Bakmadı gözlerime gitti, sanki yalan
Dudak ısırmalarında korku gizleyen çocuk
Urbaların yırtılmış,dudakların mor uçuk
Sığındığın damlar,köhne in cin sokaklar
Kelebek misali hayatın bir kanat uçuşluk
Büyüklerin büyüdüler ellerinde tüfekler
sen gece kadar güzelim
sen siyah kadar bakirim
ben su gibi hep izinde
dökülürüm sen denizine
başımı vurduğum kayalar
yumuşak değil yüreğin kadar
alıp başımı, çekip gitsem diyorum
adımlarımda sessiz kavga
iki adım atsam ileri
bir adım geri
sana!
görüyorum ki sönmüş gözakında ayın ışığı
bakışlarında yarım bırakılan gecenin ılıklığı
duyuyorum teninde sona eren rüzgarı
ellerin yüzünde, ben üşüyorum
sanırsın yaz ortasında sıtmalı
bunun adı sensizlik hastalığı
-
Kadir Uçar
Tüm Yorumlaryazdıklarını yaşayan adam..canım abim.