Ali Çelik 3 Şiirleri - Şair Ali Çelik 3

İNSAN ACİZLİĞİNİ BİLMEZ

Açlık varit ise, lokma seçer mi
Aşkın ateşini, ölçek ölçer mi
Aşığın bağrının, hârı geçer mi
Ağustosta dağdan, kar gelmeyince

İNSAN AVI


Artık biz de alıştık, rutin olan vahşete
Mazluma da rutin oldu, o da düşmez dehşete

İNSAN AYNI İNSAN

Kelam kemâle masruf, çıkarma başka mânâ
Bilmeyen câhil olur, bilene denir dânâ
Sevdiğinin halleri, sana kusursuz gelir
Kabahat etse bile, şirindir, cânan cana

İNSAN BEŞER BAZEN ŞAŞAR

İnsanda olmalı, yanılma payı
İnsan beşer, bazen şaşar demişler
İstisnâsı yoktur, bayanı, bayı
Yolu soran, dağı aşar demişler

İNSAN BİR BÜTÜNDÜR

Mevcudat aslına edecek rücû
Âciz insan, neye yeter ki gücü?
Hakkın vaadi, alır, alınmaz öcü
Toprak der ki, dal havada kök benim

İNSAN BİR MUAMMA

Şeklen insan, bu zamanın insanı
Ne söylüyor, anlaşılmaz lisanı
Kendi âlâ, sende arar noksanı
İnsanda üstünlük, takvâdır takvâ

İNSAN BİR MUCİZE

İki kolla, iki ayak
İki gözle, iki kulak
Kafa ile gövde, bacak
Elde ve ayakta parmak

İple çektiğin yarın, yeni süprize gebe
Ecel bekler pusuda, seni edecek sobe
Dalâleti seçenin, yüzü dönük tağuta
Hakka muti olanın, kıblesi olur Kabe

İradesi hür olan, serbest seçer yönünü

İNSAN EŞREFİ MAHLÛK

Vakit tamam olunca, ölüm anlık mesele
Karşı koymak imkânsız, edilmez mukabele
Gidene rahmet olsun, kalanlarda velvele
Her nefse ölüm vardır, bunu etmeli idrak

İNSANIN HÜLÂSASI

Tartışmaya açılmaz, inançlar ile kutsal
Zâlim zulümden caymaz, vahşîler olmaz uysal
Kötüyü verme misal, olmaz kötüden misal
İnsanın insanlara, olmalı hep saygısı