Akşama Vurulmuş Sevda Şiiri - Yücel Özkü

AKŞAMA VURULMUŞ SEVDA
işte,
aşka durmuş bir baharın eşiğinde,
bir fincan çayın buğusunda bekliyorum;
gün, yavaşça çekiliyor ufuklardan,
ve yavaşça eksiliyor sevdiğim.

Bir türlü dönmüyor;
dönse, eski sokakların içinden,
rüzgâr adını fısıldar akşama,
gözlerime düşen hüznü görür,
suskunluğumda büyüyen aşkı duyar.

Ne kadar sustursam da içimdeki şarkıyı,
ne kadar kırsam hatıraların plağını,
bir yerden yeniden doğuyor sesin;
çünkü mümkün mü rüzgârı zincirlemek,
ya da gönlün yolunu değiştirmek?

Gece usulca iniyor pencereme,
yıldızlar yalnızlığımı çoğaltıyor.
Ve ben, bütün karanlıklara rağmen,
adını anmadan seviyorum seni,
bir ömür sürecek bir sessizlikle.

YÜCEL ÖZKÜ
10 Haziran 2026/21:47