Aklın Yeri Darsa Şiiri - Kasım Kobakçı

Aklın yeri darsa,
Hedef sensin bugün,
İçte ateş varsa,
Derinlikli düğün.
*
Hemen demi bulsak,
İçinde yoğrulsak,
Elindeki işle,
Bedenden sıyrılsak.
*
Mantık hemen bitse,
Duygu bizi içse,
Dış taraftan deşip,
Gözden ırak gitse.
*
Can gittiği anda,
Et çürür bir yanda,
İyiyi ayırmak,
Boş iş bu cihanda.
*
Mantıksız bu yoldan,
Çıkılmaz sağ soldan,
Diyecek bir söz yok,
İçi boş o çuldan.
*
Sözlerim sert değil,
Bana biraz meyil,
Dıştaki gerçeği,
Gözlemleyip eğil.
*
Tanıştık kışında,
Bir gençlik yaşında,
Düşleri severdik,
Yolun en başında.
*
Kalem gezindirir,
Ateşi indirir,
Toplumun derdine,
Kalbin bilinç verir.
*
Bazen bir heyecan,
Eser olsun volkan,
Eline alanlar,
Edinsin yeni can.
*
İçtendir bakışlar,
Şu yakan alkışlar,
Duygusuz olmaz hiç,
Rengarenk nakışlar.
*
Benim içim yanmış,
Dış söze aldanmış,
Benim sözüm gerçek,
Gönül bile kanmış.
*
Orda yapılanlar,
Boş yerde duranlar,
Razı edemez ki,
İçinde olanlar.
*
Kalem toplum için,
Ayna gibi seçin,
Yakın edip bizi,
Gölgelere geçsin.
*
Bilgin denmez bana,
Sözüm direk sana,
Doğrudan da iz var,
Geçer baştan cana.
*
İleriyi seçtik,
Çerçeveyi geçtik,
Dünyanın izinde,
Kopyadan vazgeçtik.
*
Dahi denmez bize,
Doğru sözüm size,
İç uzaya girip,
Işık indi göze.
*
Gerçek derin imiş,
Örtü takar memiş,
Erkek yetiştiren,
Bir usul değilmiş.
*
Düşünce sığ geldi,
Şimdi kıymet bildi,
Gönlümdeki hedef,
İçten ateş sildi.
*
Zamanı yaşarken,
Bahar geldi erken,
Elimden bu geldi,
Döşekte yatarken.
*
Zihni boşa vermem,
Kalbi yola sermem,
İçimi açarak,
O kör bağa girmem.
*
Dış tarafta yazıp,
Mezarları kazıp,
Kötülüğü bozduk,
Boştur alem deyip.
*
Madde ve de mana,
Gerek hemen sana,
Gören de kör imiş,
Uzak dur yan yana.
*
Acı sözlerim var,
Bunu diyen de yar,
Bakışı yetmez ki,
Önümde büyük yar.
*
Gönüllere dolduk,
Yalın dili bulduk,
Daha da ilerde,
Düşte sefil olduk.
*
Kalbim akıp gider,
Toplum bizi yeder,
Gizli olan gürz de,
Söyle bana ne der.
*
Olay birden patlar,
Büyür o sayfalar,
İçteki istekle,
Göğe çıkar hatlar.
*
Duygu eklemedik,
Geri çekilmedik,
Mümkün değil kaçmak,
Sözler bilinmedik.
*
Geçilecek meydandan.
O tozlu ortamdan,
Biçim arama sen,
Gelir belki handan.
*
Ese dursun deme,
Boşuna dert yeme,
Işık tut topluma,
Güzeli gizleme.
*
İnsan neşe bulsun,
Ayna hemen dolsun,
Uzak durma hatta,
Yolun onla olsun.