Ahmet Yozgat Şiirleri - Şair Ahmet Yozgat

Allah’ım!
Hiç bir şey yok iken ortalıkta,
Yalnızca sen var iken ta ezelden varlıkta...
Madde diye bir şeye “Ol! ” diyen sensin,
Sen ki her bir şeyi bir lahzada yokluktan var edensin....
Elest yurdunda ruhumuza esen rüzgâr da sen...

1/:
Yol akar bir yandan
Yollar akar öbür yana
Yol üstünde trafik akar
Kaldırımda çocuklar
Sola bakar sağa bakar

1/:
Yağmurlu hatta karlı bir gündü.
Ya dündü,
Ya da evvelki gündü,
Bulanık sisler arasında,
Elinde koca bir gürgen asa,

1/:
Her köyün alt ucundan geçer o dere
Kıvrılır... Bükülür...
Gider denize dökülür
2/:
Her köyün alt ucundan o dere geçer

1/:
Karanlık yatak odama
Yatmadan önce gelmemişse
Masallara can katan annem,
Söylememişse uyuyan prensesi
Dayanır o korkunç ses enseme

1/:
Özlem ile gözlerimin önüne
Alaca köpeğim geliyor
Dikiyor kulaklarını
Kucağıma seğirtiyor
Zehirlemeden önce

1/:
Ve o bir demirciydi,
Hadid döverdi kemikli yumruklarıyla...
Yüreğiyle ise aşk...
***
Ben de dönerdim şerare olup yörüngelerde,

1/:
Gökyüzünde yazılır sevda namesi,
Bakarsın kalbimiz gibi bölük bölüktür,
Katar yolunda acar turnalar,
Ve bir divit ucu gibi incedir,
Yani yazar turkuvaz gurbetlerin hüzünlü şiirini,

1/:
Dünü gördüyse kısık gözlerin,
Gözün aydın ey Yozgatlı kankardeşim,
Aya üvey kardeş sayılırsın,
Sen de,
Bundan böyle seyyareler tarihinde...

1/:
Allahüekber,
Bir Erzulum'da, apak Pandökenin önüsıra,
Hasıra sarınır yatar yüreği vurgun her Dadaş alaca odasında,
Ulu ortasında ısırgan ayazın, kör karın ve Allahüekber'in...
Ben ki varım ayazında Erzurum sabahlarının...