Ahmet Yozgat Şiirleri - Şair Ahmet Yozgat

Allah’ım!
Hiç bir şey yok iken ortalıkta,
Yalnızca sen var iken ta ezelden varlıkta...
Madde diye bir şeye “Ol! ” diyen sensin,
Sen ki her bir şeyi bir lahzada yokluktan var edensin....
Elest yurdunda ruhumuza esen rüzgâr da sen...

1/:
Ben kocaman ve kara gözlü bir çocuğum
Yani her çocuk gibi bir çocuğum işte
Depremlerle başı dertte olan Asya'da
Açlıkla cebelleşen Afrika'da
Cezayir'de Habeş'te

Bir kara gündü
Oysa daha dün buralar düğündü...
Yaralı bir aslandı hatırımızda kalan,
Kanı aka aka çekildi haritadan,
Ki bu mülk atadan yadigar, babamızdan mirastı,
Say ki Edirne, İstanbul, Sivas ve Kars'tı

1/:
Yağmurlu hatta karlı bir gündü.
Ya dündü,
Ya da evvelki gündü,
Bulanık sisler arasında,
Elinde koca bir gürgen asa,

1/:
Her köyün alt ucundan geçer o dere
Kıvrılır... Bükülür...
Gider denize dökülür
2/:
Her köyün alt ucundan o dere geçer

1/:
Yol akar bir yandan
Yollar akar öbür yana
Yol üstünde trafik akar
Kaldırımda çocuklar
Sola bakar sağa bakar

1/:
Karanlık yatak odama
Yatmadan önce gelmemişse
Masallara can katan annem,
Söylememişse uyuyan prensesi
Dayanır o korkunç ses enseme

1/:
Özlem ile gözlerimin önüne
Alaca köpeğim geliyor
Dikiyor kulaklarını
Kucağıma seğirtiyor
Zehirlemeden önce

1/:
Ve o bir demirciydi,
Hadid döverdi kemikli yumruklarıyla...
Yüreğiyle ise aşk...
***
Ben de dönerdim şerare olup yörüngelerde,

1/:
Gökyüzünde yazılır sevda namesi,
Bakarsın kalbimiz gibi bölük bölüktür,
Katar yolunda acar turnalar,
Ve bir divit ucu gibi incedir,
Yani yazar turkuvaz gurbetlerin hüzünlü şiirini,