Ahmet Türkkan Şiirleri - Şair Ahmet Türkkan

Alemde elem neymiş gelin de görün...
Ayrılığın nasıl öldürdüğünü gelin de görün...
Kalabalıklar içinde yalnızlığı gelin de görün...
Toprağın üstündeki ölüyü gelin de görün...

Göz kapaklarımı zorluyor gözyaşlarım.
Dudaklarım büzülüyor durmadan
Tutuyorum kendimi ama,
Gelde sen bana sor bu ikilemi.
Kalabalıklar içinde yakışırmı,
Yakışırmı ağlamak erkek adama.

Yorgun gözler bana aitler..
Hele birde kalbimi sorun..
Yönünü yitirmiş ayaklarım..
Duygularım hüzün denizi.....

Yorgun gözler bana aitler..

Gözlerine bakamasada gözlerim,
Tutamasa da ellerini, ellerim,
Paylaşamasak da bir çayı, simiti,
O meşhur dürümcüde, yiyemesek de bir dürüm,
Ben seni hep bunlarla hatırlayacağım...

Bir gözlerin kaldı aklımda;  
Fikrimde..
Manâ yüklü,
Anlamlı..
İçimi fetheden,
Yüksek bir dağ,

Giderken benden;
Gözlerimide götür, gözlerinde.
Senden sonra,
Neye bakacak ki bu gözler.

Ne ben sevda soyağacındanım.
Ne de sevda bize lülütüfkâr değil.
Bir anın hediyesidir ömrümce taşıdığım.
Hepsi onunla o kadardır,
Yaşadığım yaşayacağım.
Ne güller bana âşina,

Sensizlik işte; bütün sonlar.
Sensizliğe çıkıyor bütün yollar.
Ne dilemek, ne dilenmek faydasız.
Faydasız onca hâyâller düşler.
Ayrılık çifte mühür yemiş bizden yana.
Tatmadık ki doyalım birbirimize kana kana.

Gülümse;
Her ne olursa olsun
Bütün yaşanmışlıklara..
Yaşadığın onca acıya,
Hüzüne rağmen gülümse..
Evet haklısın;

Gülüşün huzur dolduruyor içime,
Bir umut versene bana.
Ver de başlayayım yaşamaya..
Çok şey yazabilirim de gülüşüne,
Sonra üzülürsün, sensiz ölüşüme.
Bu resmini çok seviyorum,