Ahmet Türkkan Şiirleri - Şair Ahmet Türkkan

Bir benim derdim var sanıyorum
Öyle ya sanki bir ben yanıyorum.
Ne hayatlar var sarsılan derinden
Var mı ki, bir yıldız kaymasın yerinden?
Sözde adalet var sorarsan
Ağlamak adalet mi? İnsanlar gülerken..

Ben bir çocuğum filistin de;
Acılarımın içinde gözyaşlarımın görülmediği,
Hıçkırıklarımın hiç duyulmadığı.
Bilye yerine misket bombalarıyla yaşarım,
Çocuk oyun parkları da ne,
lûnaparkları sorarsan hiç görmedim.

Bir anlık gaflet işte,
Yıllarımı nasılda ateşe atmışım,
Hayatımı nasıl da ucuza satmışım,
Olmuyor,hiçbirşey ucuz olmuyor,
Hayat dediğin sadece bir tane,
Yerine yenisi Hiçbir şekilde koyulmuyor

GAMZESİZ ÇUKUR
Bilmem ki;
Susunca dinermi acılar.
Hafiflermi çekilen sancılar
Uzak nedir, yakın nedir,
Yoksan eğer,

Ne garip değil mi?
Şu mutluluk ve mutsuzluk olgusu.
En kısa zamana sığıverirler,
Anlık hem ağlatır hem güldürürler.
Bir yanda kaybetme korkusu,
Diğer yanda hep olacak o.

Sen gidince herşey gazele döndü
Hüzün makamında yaşıyor herşey
Ben diye Bir şey yok sensizliğinde
Sensizliğinde canım çekildi kalmadı feri sensiz
Yaşamak çok ağır geliyor olunca nedensiz
Ben sensizim şimdi biliyorum sende bensiz

Bölünmüş bir gece daha,
Yazıldı haneme.
Nedeni mi?
Umutsuzluk,
Yalnızlık,
Çaresizlik,

Geceler kuytu köşelerdir benim sırdaşım
Onlara söylerim sensizlik dolu şarkılarımı
Almaz koynuna beni hiç kimse sensiz
Solan bir karanfil gibi masum ve kederliyim
Söylenecek ne de çok şey biriktiririm sana
Hepsi masum kalır mahsun kalır yazık senden

Geçer;
Her şey geçer,
Güzel şeyler de,
Acılar da,
Hepsi geçer.
İzleri kalsa da,

Geçiyormu dersen,
O hiç geçmiyor be dostum.
İçten içten kanatıyor durmadan.
İz yapıyor içinde insanın,
Yürek sızıları ölümsüzleşiyor.
Kuytu yerlerde bırakıyorsun güçlü adam rollerini.