Ahmet Türkkan Şiirleri - Şair Ahmet Türkkan

Geçmiyor;
Yaralamadan,
Canını acıtmadan.
İllâda kırıp dökecek,
Tarumar edecek seni.
Kızgın bir alev olup,

Ne güzelde gülüyorsun gel der gibi..
Güneş gibi aydınlık ay gibi berraksın..
Yüzün ay parçası bana cenneti hatırlatıyor..
Bırak herşeyi gel der gibi nede güzel bakıyorsun..
Sen gideli buralarda hasretinden biçareyiz..
Bir yol açtın lakin yürümekten bihaberiz..

Bir ömüre yakındır bekliyorum
seni..
Aslında bana bile bile
gelmeyeceğini..
Bu hiçmi hiç acıtmıyorki benim
yüreğimi..

Bak yine sensiz geçmedi bugün de.

Yokluğun yine işgal etti beni.

Ne önemi var ki geçen yılların,

Anladım;
İflah olmaz,
Bu hallerim.
Bir gün,
Bir yerde taşımaz,
Bu duyguları,

Bugün dağ bayır demeden gezesim var
Kimseye görünmeden hep koşasım var
Papatyalardan sana demet yapasım var
Papatyaya seviyor sevmiyor diyesim var

Yanımdaymışın gibi bak ne güzel senle

Nisan yağmurunu almamış,
Yaz güneşine kanmamış gibi
Hiçbir şeye doymamış bir çiçek gibiyim.
Ve diriliğimi kaybediyorum anbean.
Umutlarım aymaz bir halde olmaz yerdeler
Zamanlı zamansız düşünceler içindeyim

Gidenler bir daha gelmezler...
Gelselerde kifayet etmezler..
Aşkı tadanlar asla ölmezler..
Yıllar geçsede içte sönmezler..

Gider benden, hayat gider.
Gençlik gider, hayâllerim gider.
Asıl bendeki bir sen gider.
Dünü sarmalayıp kaf dağına attılar.
Arzu dolu bedeni toprağa kattılar.
Bak ne kaldı o tos pembe düşlerinden.

Gider benden, hayat gider.
Gençlik gider, hayâllerim gider.
Asıl bendeki bir sen gider.
Dünü sarmalayıp kaf dağına attılar.
Arzu dolu bedeni toprağa kattılar.
Bak ne kaldı o tos pembe düşlerinden.