Ahmet Türkkan Şiirleri - Şair Ahmet Türkkan

Ben giderim şiirlerim kalır,
Geceler benden mahsun kalır
Umutlar yarım, sevgiler yarım kalır
Giden gider, kalanlar sıraya girer.
Ben giderim an kalır,
Bensiz ahlarım kalır.

Gitme ne olursun
Daha yeni bulmuşken seni
Bir de sen yıkmasan beni.
Heybem zaten acı dolu
Yaşamak ızdırap oldu.
Güneş gibiydin bana

Yalnızlık;
Ne yaparsam yapayım,
Sonu sana varıyor yolların.
Oysa değiliz ikimiz,
Aynı dünyaların.
İçimdeki kıpırtı durmak bilmiyor,

Bir bir gidiyor her şey,
Sormadan hemde hiç.
Bir izin bile almadan,
Biraz olsun doymadan...
Oysa insan denen biz;
Ne kadar hoyrat,

Gidiyorum;
Senin olduğun hayâllerimden
Öksüz bir çocuk bırakarak geride.
Gidiyorum;
Gözlerimdeki seni almadan,
Son kez olsun bir kere sarılmadan.

Hadi sende git,
Git ki, başın göğe ersin,
Bu yürek yangın yerine dönsün.
Bir kere daha ölsün.
Ardına bakmadan gidiyorsun,
Bu kadar eminsin kendinden,

Hadi sende git,
Git ki, başın göğe ersin,
Bu yürek yangın yerine dönsün.
Bir kere daha ölsün.
Ardına bakmadan gidiyorsun,
Bu kadar eminsin kendinden,

Ne güneş doğuyor buralarda,
Ne de kimsenin yüzü gülüyor.
Gitmek istiyorum buralardan,
Ardıma hiç bakmadan ansızın.
Uzak diyarları mesken tutup,
Geçmiş adına her ne varsa,

Yorgun gözler bana aitler..
Hele birde kalbimi sorun..
Yönünü yitirmiş ayaklarım..
Duygularım hüzün denizi.....

Yorgun gözler bana aitler..

Ben hep gitmeleri sevdim..
Sonbaharda yazda kışta..
Mevsimden öte ve ziyade..
Gitmeleri sevdim nedense..

İlkinde bir çocuklugumdandı..