Yaşamak ne kadar da eksikmiş,
Ne çok şey kaybetmişim yokluğunla..
Bunca yıl neredeydin? Diye sorasım geliyor,
Vazgeçiyorum sonra
Yanımda oluşun yetiyor..
Boşver diyorum kendime,
Yaşamak;
Kazanmak duygusuyla dolu iken,
Durmadan kendinden kaybetmektir.
Her sapak bir şey alır mutlaka senden.
Kalan boşluk dolmaz senden gidenden.
Oysa hayatta ölmek bir kere iken,
Uçurdum içimdeki kuşları;
Mevsim Sonbahar'a döndü.
Ayrılmak eksilmekmiş meğer,
Candan, canandan eksilmekmiş...
Şimdi acıklı bir nağme içimdeki,
~~ELDE VAR YALNIZLIK~~
Ne ben anlatabildim kendimi,
Ne de beni anlayan, olmadı.
Anlamak ne çok sevmekti,
Ne de körü körüne bağlanmak.
Anlamak bunlardan çok ötede bir şeydi,
Elveda;
Deme olur mu,
Bu elveda değil,
Bu hiç adil değil.
Ben alışık değilim,
Böyle gitmelere,
En çokta pek yaşıyamadığım,
Çocukluğuma elvede.
Hasrete gurbete özlenene
İçimi yakan her şeye elveda.
Ben diyemediğim anlara
Hayır diyemediklerime elveda.
Yıllarımı sensizliğinle paylaştım hep..
Yaşım kırk ve umutlar çok geride kaldılar artık..
Seni;
Sevenlerine..
Her gün seni görenlerine..
Bakamasalar da,
Hasretmiş yüklerin en ağırı,
Bunu anladım seni beklerken.
Zaman nasıl da erirmiş hayret,
Öğrendim bunu seninleyken.
Kayıp gidiyor elimizden zaman dediğin,
Anısı kalıyor sadece sevmelerin.
Artık önemsemiyorum geçen zamanı
Sana kavuşmak gibi bir rüyadan uyandım
Hayal ilelebet hep seninle geçecekti
Şimdi yalnızlıgımın en derin yerindeyim
Yine caddelerdeyim;
Sonu gelmeyen.
Her şey gazele dönmüş,
Ne varsa canlı olan.
Hüzün yüklü arnavut kaldırımları.
Aynı ben gibi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!