Ahmet Türkkan Şiirleri - Şair Ahmet Türkkan

Bir çocuk ruhuyla yazıyorum sana..
Yıllardır bir an unutmuş olsam keşke..
Bir çocuk başıma gurbetlere sattın ya..
Çocukluğum artık geri gelmiyorki baba..

Korktuğumda korkutulduğumda yoktun..

Sevmeli çocuk gibi çocuk gözünden.
Saf karşılıksız masumca biraz ürkek,
Sevmeli çocuk gibi kadın ya da erkek,
Sevmeli cihanı dahi çocuğun gözünden.
Okşamalı çocuk gözünden bütün yürekleri,
Saflığını kaybetmeden büyümeli çoçukluğun.

Bazen çokça seviyorum seni,
Taşıyorum kendimden ötelere.
Gözlerim cam mavisine dönüyor,
Her yere senli umutlarla bakıyorlar...

Aslında hep çok seviyorum seni,

Bir sevsen diyorum,
Sana çok yakışırım ben...
Ben çok seviyorum,
Bize bir mutluluk diliyorum dedi adam;
Telefonun diğer ucundaki kadına...
Kadın kısacık bir an sustu,

Hayattan hep çok şey istedim...
Olanla yetinmekten ziyade,
Daha fazlasını hep daha fazlasını...
Meselâ;
Mutlu doğan güneşli bir gün,
Dolu bir elle gün batımı,

Biliyorum;
Çoktan unutmuşundur beni.
Canın sağolsun, o günlerin hatrına.
Alıştım yokluğuna da,
Bir yerlerden karşıma çıkıvercekmişsin gibi,
Bu duygu yokmu; tarumar ediyor beni.

bütün cümleler yarım sensiz
bütün cümleler bitiyor sensiz
bütün cümleler kokuyor sensiz
bütün mutluluklarım hep sensiz

sen olmadan hiçbirşeyim tam değil

Oysa bir dalı paylaşmıştık seninle.
Sabahlar olmasın diye iç çekerek.
Ya şimdi,bir dalımız bile yok seninle.
Ne kadarda gecelerden mahrumuz.

Yalnızlık ne kadarda merhametsizsin,

Dedi ki;
Bensiz cümlelerin yarım.
Dedim ki;
Tamamla o zaman yârim...
Dedi ki;
Betimlemen hani? Yok.

Sessizliğimde
Öyle bir fırtınaya yakalandım ki;
Yıkılıyor vazgeçilmez olan ne varsa.
Her şey yerle bir,
Her yer talan.
Yıkılıyor umutlarım..