Ahmet Tevfik Ozan Şiirleri - Şair Ahmet ...

Ahmet Tevfik Ozan

Gökyüzünden bir beyaz, tüller gibi nazenin
Bir bulut, öpmek için; kıyısını Fırat'ın
Belli, Kemaliye'ye inmiş; bir bahar günü..
Ve belli ki, unutmuş... dönmeyi, gökyüzüne!
Ve mahcup bir edayla, saklanmış köşe bucak
Eğin'in Dağları’na, taş, toprak., düzlüğüne!

Devamını Oku
Ahmet Tevfik Ozan

Korkulu bir rüyaya dalar gibi, içi içe nizamiyeleri geçip Mamak Zindanları'na dahil olduk... Yazmanın, fikir beyan etmenin ve neşriyat yapmanın o dayanılmaz suçunu (!) aldığımız her nefeste yaşayarak, kalın demir parmaklıklarla çevrili Şehsuvaroğlu Lütfi'nin nesre çektiği Kafes'e kapatıldık.
Çok sık, kalabalık bir cemaatta namaz kıldığınızda tehiyyata oturur gibi oturduk. Avlarını parçalamak için hamle yapan çakalların ve boğazlanan avların çıkardığı sesleri yaşamaya başladık... Yüksek sesle nefes almanın bile yasak olduğu KAFES'te, en çok; insan eliyle inşa edilmiş bu cehennemde gösterdiğimiz itaati (!) niçin vakit namazlarında tadili erkanda göstermediğimize yandık, utandık! ...

Mamak'ta ve Dünya'da
Soğuk taş
Soğuk demir

Devamını Oku
Ahmet Tevfik Ozan

Ağzıma yayılan gül kokusu
Dudağımda eriyen ışık
Güneşin sıcaklığıyla yoğrulmuş
Asil incilerle karışık...

Duru denizlerde eriyen şeker

Devamını Oku
Ahmet Tevfik Ozan

Bu kalem, senelerce; yalan akıtmış meğer..
Leyla, bir avuç toprak; günahkar ayaklarda..
Tartıda,sevgililer..belki, yıldızlar değer! ...
O toprak, bu da toprak.. farkı ne, mısralarda? ! ...

Devamını Oku
Ahmet Tevfik Ozan

Ah... saçlarına
Kalbimdeki mezarını, gösterebilsem! ..

Devamını Oku
Ahmet Tevfik Ozan

Her zerresi, bin pınarda yıkanmış
Yalnız karanlığın gülüsün a gız! .
Tığ olsun, teninden fışkıran renkler
Örsün yüreğimi, yürüsün a gız! ..


Devamını Oku
Ahmet Tevfik Ozan

Unut bakışlarımı, sevgilim
Narin ellerin üşüyecek! ...

Devamını Oku
Ahmet Tevfik Ozan

Ağlarken, bağrıma bastığım çocuk
Hırkandan göğsüme bulaşan yaş ne?
Kan mı, gözyaşı mı..nerden bulaşmış?
Bosna nerelerde.. Mostar nerede?
Bu kan, bu gözyaşı dağlar mı aşmış?

Devamını Oku
Ahmet Tevfik Ozan

Kurumuş ağaçlarla dolu bir ormandayım
Uzun geceler çökmüş, korkunç boşluklarına...
Uzadıkça büyüyen, derin bir uykudayım
Yapraklar boyun eğmiş, ölüm rüzgarlarına..

Ya ağaçlar değişti, ya ben çıldırıyorum..

Devamını Oku
Ahmet Tevfik Ozan

Köşesinden, nihayetsiz idrak ile; an be an
Kainatı seyretsem: Arz bir alem, feza alem, alem alem içredir!
‘‘Sırrı ne ki; ne söylüyor? ’’ çağıl çağıl suya kan! ?
‘‘Alem ne ki, adem ne ki, ervah ne ki? ’’ kalem kalem içredir! ...

Devamını Oku