Kağıda dokunan bir kalem gibi tutuyorum artık ellerini,
Zaman hafifletmedi hiç, anlayamadı çaresizliğimi.
Ne yalnız başıma oturduğum koltuk ne umut
Hiç bir şey dindiremedi hasret ve öfkemi.
Duyuyormusun.. Sessizlik ne kadar acı,
Hasretler ne kadar da koyu oluyor gidenlerin ardından.
Yanındayım koca bir yarısı ömrümün
Bir damla gülümsemeye susamış gözlerim
Nerelerden geldin kimbilir
Nerede kelimeler cümleler
Yanındayım koca bir yarısı ömrümün
Limanını bekleyen bir gemi
Geceyi bekleyen mehtap
Akılların tutulduğu bir an
Saklı kalmış anlar
Mevsimini bekleyen bir sevda
Yağmura filizlenmiş bir fidan
Limanını bekleyen bir gemi
Geceyi bekleyen mehtap
Akılların tutulduğu bir an
Saklı kalmış anlar
Mevsimini bekleyen bir sevda
Yağmura filizlenmiş bir fidan
Zaman doluyor gün azalıyor sensiz
Sebepsiz bir ölüme şahit oluyor gözlerim
Denizde ki bir izmarit misali kıyıya vuruyorum
Bir yakamozu arar gibi gözlerim
Varlığında ışık arıyorum
Okadar karanlık ve üşüyorum
Yağmurlu akşamlar
yolumu baştan çıkaran sen
sus(a) mak gibi o yollar
Nefretin bile aşk dolu
ah o uzaklar.
Bir hasret arası uzaklık
Yeri geldiğinde,
Kaçsa yakalanacak bir çocuk..
Sen ölü bir kenti hayata döndüren
Sen mevsimlerime umut
Gecelerime huzur getiren kadın.
Nasıl dokunabilirim,
İzlerin gönlüme bu kadar yaklaşmış
Uyuyabilir miyim sanıyorsun,
İsyanın son hecesi içimi kavururken.
Gönlüm izin verir mi dersin,
Uslanmaz bir mani içimi bu denli yakarken.
Özünde bir şiir olabilmek isterdim.
İki ruh tekbir dizede
Her zaman mutlu olunan
Bazen üçüncü şahıs
Farklı zamanlarda aynı mısrada
Özünde bir şiir olabilmemizi isterdim.
Kelimeler ağzına kadar dolu
Aklımın ipleri kopuk gözlerin sisli..
Kör karanlıklarda arayacağız artık birbirimizi.
Derin uçsuz bucaksız, deniz gibi.
Son dem son cümle ne kadar dolu olabilir di ki,
Dolu dizgin anlar içerisinde ansızın duran,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!