Kelimelerin anlamı kalmadı,
Sözcükler kör.
Cümleler sağar bu gece de,
Gözler görmez karanlık oluveriyor her yer.
Hava soğuk camım da bir buğu,
Küçük bir kulübeye sığındı çocuk
Kelimelerin büyülüğü dünyası
Küçük bir dünya
Büyük bir alamete daldı çocuk
Dipsiz bir bilge yolu
Yalnızdı
Saklı kalan bir kentte gömülü aşktan inciler,
Öyle bir kent ki içerisinde mısralar, dizeler.
Sona bir adım kala aklının ucunda bekleyen,
Ucuz romanların kahramanıyım ben.
Oluk oluk aksa güzellik,
Sende başlardı mevsimler,
Gecenin karanlığını geçte git
Daha mevsimi gelmeyen baharı
Aklımın ucundan atla da git
Zihnimdeki adını sil
Karanlıklarımı aydınlat da git
Ne olur
Düşünmek bile yetmiyor bazen
Seni uyurken izlemek
Tek dilek sevmek olur aniden
Kalp emri çekmez beyinden..
Kaybetmenin nasıl bir his olduğunu artık biliyorum
Ansızın soluyor büsbütün renkler
Her neredeysem kendimi yanında arıyorum
Şu yolda yürürken adını bilmediğim onca insan
Hepsi mutsuz!
Bir bahar sabahı üşüyorum.
Sözler bıçak kadar keskin
Günler kolay geçmiyor,
Eller soğuk ve yalnız
Buluşamadıkları bu günlerde.
Havalar ne kadar güzel olsa da,
Hayattan beklenilen her şey vardı
Üzülmek günden güne
Gülmek doyasıya
Nefes almak doğan güneşte
Üşümek kar tanelerinde
İliklerine kadar.
Yerçekimi teğet geçerken yanından,
Uzaklarda korkak bir suret belirir.
Gelir geçer şu kısacık ömür,
Adına sevda derler.
Ne kadar yaşarsa o kadar dener insan,
Her gün içinde yeni bir umut yeşerir.
Martı bir vapura sevdalı
Ben bir vapurda sana
Sonbaharın en puslu akşamı
Gözlerinin kahvesi kaçırıyor uykularımı
Yıllar geçmiş saçların aynı
Martı bir vapura sevdalı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!