Neştersi bir elin kesişi gibiydi
Bizi ikiye ayıran ellerin
Gözlerin o kadar güzel ki sevgilim
Susmak kadar çaresiz kalır sesim
Dünya bir mutluluk bahçesi
Bir tanyeli gelir alır bir neşe
Arnavut kaldırımlardan kalma sokakları
Meyhaneler dolu, kafalar duman
Eskilerden kalma bir türkü duyulur
Yeni mahalle tozutur.
Gözlerinde bir buğu
Bir tebessüm mevsimi
Sonbaharın kokusu sarar yurdu
Kirpiklerinde polen tozları
Yanakların al al olur ya hani
Samatya'da bir rakı
Gel desen yine gelirim
Ellerin çok uzak sanıyorsunya
Şah damarım kadar yakın aslında
Ve uğrana öleceğimiz sözlerimiz
kainat sanki ellerimin arasında, yanında
Sonra, sonra güne açılan gözlerin karşımda.
Serinlikler içerisinde artık özlem,
Mısralar kayboluyor, şiirlerde düşüncem.
Akıl alır gibi değil artık bu keder,
Değeri bir gözyaşı kadar acı yalnız kaldı resimler.
Sana başaramazsın derler
Bırak oluruna
Sana kazanamazsın derler
Bu büyük bir sınav
Boş yere harcama derler
Bu devirde zaman,
Gözler önünde uzaktayım
Yaşadığım kadar kayıp olmakta bedenim
İnsanlar arasında dolaşmaktayım
Bir elimde matem diğer elimde hüzün
Yazdığım kadar susmaktayım
Korkarım,
Özlem dinmez
Sözcükler anlatmayı bilmez oldu sevgilim,
Saniyeler bile zamandan kopuk.
Korkarım,
Belki biri zamanını bekliyordu
Takvim yapraklarında adını arayan
Elleri cebinde dolaşır tenha sokaklarında gönlünün
Varlığını ararken solup
Sonbahar olmuş
Yastıkta izin yatakta kokun yok,
Kafamın içerisinde he o gün.
Cenneti müjdeler gibi gülüşün,
Yüzüm de baştan aşağı tebessüm.
Dile gelmez kelimeler,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!