bitimsiz acılar denizinden,
martıların
beyaz çığlığı yükselir...
yitik anılarda kaldı
coşku ve saf neşe…
Ormanlar sis içinde,
Karagöl,
Yeşil güzellikler gölgesi...
Yürürsün beyaz bir şiir gibi,
Yüreğinde aşkın ağrısı,
Gözlerinde özlemin çağrısı…
kudurmuş fırtınası tepkilerin
çarparak karanlıklara
boşalıyor yeşilin üstüne yağmur
durmaksızın
yürüyor doğanın diyalektiği
yaşam umuda akıyor
doğa, cehenneme düşmeden
ağaçlar, kuşlar, ormanlar yok olmadan
karanlığın burgacında boğulmadan insanlık
bütün mavi düşlerin
yaşanası bir dünya için
el ele vererek direnmeleri gerek...
Dağlarda egemen kardır,
Mart’ın sonu bahardır.
Baharda güneş yürüyecek,
Kentlerde umudun işçileri…
Zorba'nın hükmüne karşın,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!