kirli bir gecenin sabahında
tırmalıyor beynimi
elleri yorgunluğun
süzüyor umudu şiir...
avuçlarımda
aşınmamış imgeler
Dalgalanırken,
Ilık esintilerde anılarımız,
Uçardı avuçlarımızdan kuşlar...
İzlerken mevsimleri aynasında suların,
Paylaşırdık şarabını sevginin...
Santiago caddelerinde
Haykırıyor istemleri yoksulluğun
Ölüm kusan namlulara karşı
Yürüyor Şili halkı
Karadüzenin kıskacında
sürüne sürüne üzüntüler
dayansa da kapına
ağlama karanfilim
acıların isyan olsun...
özgürlük, alanlarda büyür
emek kentlerde yürür
Yürüyor savaşa karşı milyonlar
Barış ve özgürlük yolunda
Yürüyoruz milyonların kolunda,
Halkların geçtiği yoldan geçiyoruz
Yaşadığımız coğrafyada
hak ve özgürlük yolunda
yürüyorum milyonların kolunda
zorlukların
dağlarını aşarak
umudun kentlerine koşuyorum
isyan kıvılcımını
ince bir sızıyla söylenen türküler gibi
uzak,
çok uzak bir ufuk çizgisidir ömrümüz...
gözlerimizde, deniz öpüşlü izler...
sanki sonsuzluğa yürüyoruz.
sevgilim,
Batan güneşin gölgesinde gülüm
Karanlığın kırbacıdır gözlerin
Sensiz yıkılsa da bu şehir
Gitmelisin devrim çiçeğim
Çıkmalısın karlı dağlarına şiirin
Şiirin gizemli ustası,
Uzun zaman masal şiir yazmamış.
Esin damarları kurumaya yüz tutmuş,
Bir gün karar vermiş yazmaya.
O gün, ne olursa olsun,
suskun sevgilim benim
bu diyardan
gideceksen eğer
çizgilerin ötesine git
bütün renklerin
siyah ve beyaz olduğu o mavisiz ülkeye git
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!