Yüzünde,
Yaprakların yansıması gülüm.
Çatı katlarında bitkiler,
Sevgimizle büyüyor...
Tutup çiçeklerini,yıkıyorum sevgimle...
Uzanıp sonsuzu alıyorum gökten,
Emek ve mücadele,
Senin tarihin olmalı.
Tüm değerlerin yapıcısı
Yüce proletarya,
Hayatı yeniden yaratmalı.
İnancı uğruna
zulme direnerek
ölümü yenenler,
öğretti ki yeniden,
kaçınılmaz devrimci eylem,
sözün bittiği yerdir…
yanık bir türküdür
yüreğimdeki tutku
şiirlere vuruyorum kendimi
yârimin gözlerine uyarladım
tüm ezgileri
bilincimdeki sevgi,
yaklaş ceylanım yaklaş,
bin bir emekten çiçek
karlı yüreğinden ormanların
kuş sesleri getirdim sana...
deniz mavisinden meltem
umudun türküsü suskundu
koşuyordu korkular
gözlerinde kentlerin
zulmün sözleriydi egemen
sıcak bir isyandı yalnızca
yeşerten dünyamızı
Bahar değil acı yükleniyor dallarıma
Yapraklarımda ayrılık
Meyvelerimde gurbet
Vuslat olup gelir misin kollarıma
Ellerimde kış, saçlarımda kar
Cemre olup düşer misin toprağıma…
Nereye?
Kendini arayan çocuk, nereye?
Deniz kokulu kuşlara,
Yeşil ağaçların ıslak yollarına bak.
Kızıl umutlar içinden akarak,
Koşuyorsun yıllardır,
bitimsiz bir ihanet çemberinde
yok oluyor topraklar, sular...
dağlarda, ovalarda
tükenmekte ormanlar,
sevginin yeşil kıyılarında
can çekişiyor güzellik...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!