Her ağaç toprakta yetişir ama
Gövdede yaprakta dalda ayrıdır
Konsa da ardıca konsada çama
Bülbülün ötüşü gülde ayrıdır
İnsan farklı olur bir olur özü
Eller giderken feza’ya
Attan düştüm kaldım yaya
Anladım ki bu dünya’ya
İçinde sen yoksan yalan dünyanın
Hasret ateşiyle yakar giderim
Gönül yapa yalnız, diken her yanım
Bu garip boynumu büker giderim
Sen bir başkasını sevdim diyeli
Ceylan bakışların her şeyi söyler
Bir de sözle ikrar etme be ceylan
Bakıp gözyaşına utanır çaylar
Kendini deryaya atma be ceylan
Hep kendi içinde kalmışsın belli
RABİA
Ne deliyim ne yabani
Yüküm sevda kani, kani
Bulmadan kaybettim seni
Gözüm yollarda Rabia
Yaşamak sevgidir,sevmeyen ölü,
Sevgiyle tutulur sevenin eli
Bülbülü sevince baharın gülü
Kokar burcu burcu dala sevgiyle
Göz göze geldikçe çıkar anlamı
Yaylada obamız orda yarenim,
Ne erecek kalmış, ne de erenim.
Yollarda yolcusuz gönül trenim,
Gelecekti gelemedi ne fayda.
Bir dostum olsaydı, soyadı ilim,
Bu nasıl bir yol ki labirent gibi
Gelen memnun değil giden gelmiyor
Dünya bir kör kuyu görünmez dibi
Sanırsın dünya da kimse ölmüyor
Hainler saf tutmuş şeytanlar dans da
Kalbimden vurduğun yetmedi daha
Kıra, kıra öldürürsün sen beni
Tığlı sözlerinle ruhum çarmıha
Gere gere öldürürsün sen beni
Sevdalar, tahtımın, en son sultanı
Doğru okur doğru yazan
Gerçek âşık gerçek ozan
Sazı bile bozuk düzen
Çalanlara sitemim var
Her an girmek için göze




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!