Şu gönlüme demir atıp
Durana da sevdalıyım
Muhabbet okun kalbime
Vurana da sevdalıyım.
İnsanlığı sevda bilip
SEVMEK GEREKİR
Şebnemler dalında eylerken dansı
Bülbüller şakırken açıktı şansı
Her yanı düşmanca sarılmış sinsi
Seni yıllar yılı en yakın dostum,
Sandım da bir hatırımı sormadın.
Ne bahane buldun ne için küstün,
Yandım da bir hatırımı sormadın.
Çok uğraşıp bu dostluğu kurmuşken,
Neden çaresizsin niye ağlarsın
Bu soruyu hergün soran sorana
Bir dost içinmi böyle yanarsın
Bilmezler ki bana vuran vurana
Her gördüğüm olay ateşler beni
Sevgini kalbime hapis eyledim,
Nasıl olsa bir gün unutacaksın,
Bir garip çocuğa ninni söyledin,
Seviyorum diye avutacaksın.
Baktıkça gözlerin ruh verir tene,
VİCDANSIZ
Değmedin bu sana verdiğim canı
Bir daha almaya kalkma vicdansız
Ateş yakamadı sen yaktın beni
Başka bir garibi yakma vicdansız
Bu nasıl bir dünyadır bir kere gülemedim
Bu gün üstüme çöktü ton olduğun anladım
Yolumu kaybetmişim bir çıkış bulamadım
Kıblenin gidilecek yön olduğun anladım
Dünya yalan diyorlar yalan olan insanlar
Her esen rüzgârın önünde kaldım
Kırılmış dalları solmayan benim
Kısmet arıyorken batağa daldım
Hayattan kısmetin almayan benim
Bazen bir selamı dünyayı verir
Dost diye elini tuttum bir kere
Zararını göre göre usandım
Senin için boynum eğdim kadere
Bu canımı vere vere usandım
Kurudu akmıyor çağlayan dere
Ha düştüm, ha düşüyorum
Elimi bir tutsan yeter
Yaz mevsimi üşüyorum
Bir kıvılcım atsan yeter.
Gün oluyor şaşıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!