Ahmet Bektaş Şiirleri - Şair Ahmet Bektaş

Öyle bir suskunluk ki
Yürek,dil paramparça.
Konuşsan da,sussan da
Lisan halince konuşmakta.

Zaman: Doğru yerde konuşup,gereğinde susma zamanı.

Sonuç Niyete Tercihe Bakar

Ahret denen ahirdir!

Ahir, insan tercihlerinin (izafi zaman mekan boyutlarında) yansıması, görünmesi.

Gülü severim, kokusunda peygamberi.
Bir olan Rabbimi, hatırlatan laleyi.
Doğru yolu gösteren, şerefli insanları.

Özgürlüğü severim, aşık olmayı.
Gönlünce yaşamayı; arıyı, kelebeği,

Taraf / Karşı Taraf

Taraf olmak özgürlük elbet. İnsan dilediği kişiye ya da ideolojiye, dine, hatta futbol takımına taraf olabilir. Böylece kendi aidiyetini tatmin eder. İdeal olan ise tüm güzelliklere taraf olmak. Bunu başaranlar Yunus, Mevlana gibi zatlar olmuş.

Taraftarlık içselleştirilmezse taklidi olan taraftarlar radikalleşir ve kraldan çok kralcı olur. Yani sadece taraf olur, hatta neye taraf olduğu dahi önemsizdir. Taraf olup şiddetle savunmak yeterlidir onun için.

Uyduruk Muhabbetler

Eşek kurttan kaçıyormuş, dostu tilkiye rast gelmiş. Kurdun peşinde olduğunu söylemiş ve ondan yardım istemiş! Tilki ona çalılıklara saklanmasını, kurt gelince onu savacağını söylemiş. Eşek saklanmış, kurt da yetişmiş! Tilki kurnaz sormuş; “Hayrola kurt kardeş nefes nefese kalmışsın? ” Kurt; “Eşeği kovalıyorum, buraya doğru kaçtı gördün mü? ” Tilki, eliyle çalılığı işaret ederken dili ile de yüksek sesle “Görmedim” dermiş. Neyse ki kurt telaştan işareti anlamamış ve koşarak oradan uzaklaşmış. Eşek çalılıktan çıkınca tilki arsızca demiş; “Seni kurtardım, ‘Görmedim’ dedim”. Eşek; “Evet dedin ama elin başka dilin başka konuştu”. Aklımda kalan kadarıyla yazdığım bu hikayedeki hal insanlar arasında sıkça gözlemlenebilir.

Çok kaliteli bir hesap makinesi, yanlış hesaplıyor ise o makinenin kalitesine bakılmaz. Hesaba bakılır. “Bu makinenin ustası melek gibi biriydi” edebiyatı yapılmaz! Bir fikir; aciz, kinci, fesat, yalaka, düzenbaz insanlar yetiştiriyor ise o fikir sahibinin iyi niyetine bakılmaz, sonuca bakılır.

Yer Demir Gök Bakır

“Yer demir gök bakır” çaresizliği anlatmak için söylenen bir söz! Yerden de gökten de fayda olmadığı durumu ifade etmek için…

Yer ve gök ilişkisi her dönem insanların ilgisini çekmiş. Gökte ne var, göktekiler yerdekilerden üstün mü? Yerdekileri göktekiler mi yönetir? Tanrı gökte mi? Melekler gökte mi? Cehennem yerin dibinde mi? Bu sualler her insanın aklına bir veya daha fazla gelmiştir. Kimi üzerinde durup ciddi meşgul olur, kimi de fazla önemsemez! Ama bu yer gök ilişkisi insana bir şekilde bulaşır…

O kadar!

Bir öğretinin sempatizanları sahtekar, güvenilmez oluyor ise o öğretinin aslı bozuktur...

O kadar iyi bir insandı ki hiç kötülük yapmazdı! Tüm kötülükleri onun için başkaları yapardı,o da işleri rast gittiği için çok şükrederdi...
O kadar mütevazı idi ki el öpenlere hayır dua ederdi…

Kutsal Cinsellik

Tercihin kutsalı olmaz. Tercihini kutsallaştırmak var sadece!

Evrensel sistem denge ve döngü üzerine işliyor. Buna “Sırat” veya denge, döngü diyebiliriz. Yani her tercihin kişiye (olumlu, olumsuz; göreceli) dönüşü var.
Kutsallaştırılan tercihler yüzünden çok sıkıntılar yaşandı, yaşanacak…

Yaşar; kendi halinde, sıradan birisiydi.
Mutlu, mütevazi, bir hayatı vardı.
Akşam; siyah pardesülü bir adam, çaldı kapıyı.
Orta yaşlı, fotr şapkalıydı. Siyah bir kutu verdi.

Kutuyu açarsa, içinde servet bulacaktı.

Kısa kısa


Gizemli bir çekime kapılıp aşk şarabını içersin;
Yayıldıkça damarlarına kendinden geçersin...