Ahmet Ayaz Şiirleri - Şair Ahmet Ayaz

Soygun, vurgun
Çalıştı, didindi
Fakirliği yendi.

Adı Selim di,
Selim Efendi dendi.

İlk gözağrım,
Sevgili yar.

Gülüşün,
Koynumda saklı,
Bir bahar.

Nedir bu koskalık ağız yukarda,
İnsanlığa yavan kaçmaz mı dersin.
Geziyorken bir gün bayırda kırda,
Olur ki ağzıma kuş sıçmaz mı dersin.

Evet, kurulu bir saltanatın var;

Bu büyük ulusu yüceltmek için,
Birlik ol oğlunla kızınla çalış.
Elinde bel, kürek kazma kırıksa,
İşleyen iğneyle bizinle çalış.

Türkmen, Arap, Çerkez, Kürtle birleşip,

KÜL KEDİSİ


Çağırıyorum
Pisi pisi, pisi pisi
Bakıyor çıkmıyor sesi

Ne yediğim yemeklerde tat
Ne de bakılacak bir surat
Kaldı bende.

Fırtınalı gençliğim
Bir bulut gibi geçti.

Azrail tepemde durup,
Ölüm kapımı çalarken,
Kırıldı elimdeki testi.

Gök gürledi,
Rüzgar esti,

İhanet, iftira etme âlime;
Edepsizlik şöhret değil zalime.

Güneşe günaydın derken;
Kapım,
Kuş cıvıltıları ile açılır;
Mutlu sabahlarıma.

Evimin eşiğinden,

Bütün diriler ağlarken
Ölenlerin ardından,
Ölenler gülüyorlardı.

Çünkü biliyorlardı,
Ağlayan dirilerin de