"Tek başına bin orduya bedel, küfrün korkulu rüyası...
İslam'ın Sarsılmaz Kılıcı, Hazreti Ka'ka"
"Ebubekir dedi ki: 'Onun bulunduğu ordu asla yenilmez!'
Kadisiye'de fırtına gibi esti, fillerin hortumunu kesti.
Düşman baktı ki bu yiğit durdurulamaz, bu nûr söndürülemez...
"Gürleyen bir gök gürültüsü ardından gelen sert kılıç sesleri"
Mekke sokaklarında yankılanır adımı,
Adalet burcunun en sert adımı.
Hattab’ın oğlu, celâdet deryası,
Kırıldı elinde küfrün aynası.
İffet ve haya timsali, o ulu rehber,
Edep denizinde bir inci, bir derya bu ser.
Ümmü Gülsüm ve Rukiyye’nin kutlu yâri,
"Zinnureyn" lakabıyla müjdelendi her bir vârı.
Malını mülkünü Allah yolunda harcayan,
Tebük’te orduya can, susuzlara su olan.
Aşk sınandıkça değerlenir,
Aşk uzaklığın simgesi kederli..
Uzak kaldıkça büyürdü aşk,
Hasret dimağında cilvesi..
zorunluluk bizi emirlerin kölesi yaptı,
görmedik mi bizi zaaflarımız ile kandıranı,
elbet görürüz,zalimin kör nefesini,
elbet tadarız,zalimin güler yüzlü mimiklerini..
evet,hiç rast geldin mi yoksul zengine,
Bir ateş taa beynime,
Oradan taa sinir uçlarıma sızıyor,
Hem itiraf ediyor hem ağlıyor,
Hemde pişmanlığın ateşiyle kavruluyorum..
Bir kapının eşiğine dayandım,
Gözlerimden engelleyemedim yaşı,
Ayaklarım acıyordu,
Neden hep canım acırdı,
Çiçeği tuttum çocukluğuma dokundum..
Bildiğim korkuydu hep,
kimse, alışkanlıklarından vazgeçemiyor ki,
acımasızlık, pıhtılanmış yüreklerde,
kazınası gelmez ki, hem iz yapmış sinede..
yarını, bugüne benzetenler,
bügünü öc bilip, düne yağmalayanlar,
Bir gölge, pişmanlık ya da,
Korkunç bir yalnızlık gölgesi oysa,
Sabah sisi gibi eridi çığlıklarım,
Taşıdılar kehaneti kulaktan kulağa..
Öfkeyle şikâyete başladım,
yıkıldım içime sindikçe,
kaybettim aradıklarım meçhule,
düştükçe komşu oldum şerre,
bir günüm gülerken diğeri hep yolcu hüzne..
yolum artık çok uzun,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!