Ahvâlim suskun,
Sussun nâsihatler,
Bugün iyi niyetle nâsihat edildi,
Oysa yarınımı çaldı benden..
Sussun şu çirkin sözler,
Beni ancak bir âmâ gördü,
Gönül buhranı acı içinde hüzünlü,
Herşeyi ancak Nazar-ı Hak gördü,
Dilden çıkanların hikmeti Hak'ta büründü..
Gafletle yargılandı dilde kelamlar,
"Peygamber Efendimiz’in bizzat taktığı o şerefli isimle; Seyfullah, yani "Allah’ın Kılıcı". Hayatı boyunca girdiği hiçbir savaşı kaybetmeyen, strateji dehası, düşmanın kalbine korku, müminlerin gönlüne güven salan o büyük komutan"
Onun o sarsılmaz cesaretini, savaş meydanlarındaki fırtına gibi esişini ve "Yatakta ölmek bana ar geliyor" diyen Allah’ın Kılıcı - Halid Bin Velid..
"Yenilgi nedir bilmeyen bir deha, küfrün korkulu rüyası...
Yazan, Hazırlayan, Besteleyen: Afşin Dualı
Savaş meydanlarının sarsılmaz aslanı, Seyfullah Halid Bin Velid’in şanına..."
Şu Âlem-î îslâm'a bak,
Başsız insanlar yönünü bulamadı,
Huzuru bir asır öncesinde mi ararsın.!
Halifesiz ümmette umutlar yaralı.!
Kibirli bedenler basılan toprak altında,
Karanlığı yırttı şafak,
Ertelenen ihanet vuku buldu,
Can çekişir zaman,
Akrep yelkovanı tutamadı..
Göklerden gelen karar,
Yüzlerce okul, yüzlerce mektep,
Tut bir ucunu bilmem nerededir diğer ucu bile..!!
Iftira, lekeler, munafıklara merkep,
Asırlık vakit ki, yetişemedi gölgesine..
Demir yolu düşün, üstünde keçe,
Rüyâlarımın bilmecelerini,
Ölüme mâhkûm ettim,
Ölümsüzlük umudundan vazgeçebilirim,
Duygularım hamsin rüzgârına benzetildi..
Mezarın ötesinden gelme kötü ruhsun sen,
Gözlerim sana emanet,
Ateşten kafes beni boğuyor,
Rüyalarda sessiz cinnet,
Odamda sen yankılanıyor..
Zamanı hapset gönülde kalmaz haset,
elvedalar öylesine sıklaştı ki,
ne kaldı, bak ellerime,
bir seccade, bir tesbih,
peki, sen nerde,
tabiki dualarımın lehçesinde..
Iki elimden biri sağlamdı,
Iki kelimemden biri anlaşılmazdı,
Bir şekil bozukluğu,
Yada asabiyetimdi eksikliğim..
Etmesekte haset ön yargıya kurban,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!