SEVMEK İNCİTMEMEKTİR BİRAZ DA!
Dilin kemiği yoktur,
dil yarası;
bıçak yarasından beterdir kızım.
varoşların eli nasırlı işçilerinin yüreğidir umut,
bu umuda su veren kızlar vardır,
deniz saçlı, azgın dalgalarla boğuşan
deniz kızlarıdır onlar.
denizin yakamozları arasından,
yorgun işçi gözlere ışık olurlar kimi zaman,
Birgün mutlaka
dönersin geriye,
vicdanını
saçından sürüye sürüye.
Bölüşmediklerinle,
ağlattıklarınla,
hüzünlerim de beni bırakıp gitti
benden değil gülümsemelerim
sen sus pus olduğundan beri
tıpa tıp mühürlendi dudaklarım
beden dilim bile lal oldu şimdi
öyle çok kalabalıkken bile,
yine de yalnız ağlar insan.
hüzünler demlenir acılarla.
ve yüreğin kuytu çiçeklerine su oluverir şiir.
yakamozun koyu maviliğine el sallar umut.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!