fabrikanın avlusunda
seyrederken gökyüzünü,
yolunu kaybetmiş,
tedirgin bir martı göründü.
martı şaşkın,
martı ürkek,
geceydi,
arsızca ıslığını çalıyordu rüzgâr.
ötelenmişliğimin hüznündeydim.
bir türkü tadındaydı yalnızlığım.
oysa;
SESLENİŞ
Merhaba canım sevgilim;
Diye başlıyorum mektuplarıma.
Uzun zamandır;
şiir yazamıyorum sana.
Duygusal nehirlerde yüzerim hep,
Hüzünlü bulutlarla ağlarım,
Fırtınalara kanat açıp,
Göğü doldururum ciğerlerime.
Güneşin ışıltılarını göz bebeklerime takıp,
sevgi tutarım etrafıma ayna niyetine.
bir çocuğun dudağından gelen sevgi;
taş olmuş kalpleri bile yumuşatır.
bir annenin evladına döktüğü gözyaşının yanında;
zemzem suyu bulaşık suyu kalır...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!