Seni çok ayrı tanıdım bu zamaneden,
Tertemiz sevgi dolu bir kızdın sen.
Zamana mı yanlış geldin,
Örnekmi gönderdiler.
Yoksa bu evrene yanlışlıklamı düştün sen.
Okumak, insan-ı kâmil olmanın en önemli meziyetidir. Yani ilkellikten çağdaşlığa geçiş aşamasıdır. Cahil olan insan, topluma sürekli zarar veren hatta bilmeden kendine dahi zarar veren, insanlar arasında huzursuzluk çıkaran, kendi potansiyelini kullanabilme yetisinden mahrum olan kişidir. Anlama kapasitesinin sınırlarını zorlar. Aynı zamanda doğrunun ne olduğu konusunda kendisi ile devamlı çelişki halinde olur. Aşağılık duygusu yakasını bırakmaz, problemlerini devamlı şiddet yoluyla çözmeye çalışır.
Ya duygusal ağırlıklı ya da kişisel çıkarlar ön planda kararlar verir. Hedeflerini kısa yoldan, herhangi bir çaba göstermeden gerçekleştirmeye çalışırlar.
İnsanlardaki birincil ihtiyaçların temininden sonraki en önemli unsur toplumsal statü kazanmaktır. Yaşamak ama yaşam standartlarını en üst seviyeye çıkararak yaşamak her insanın idealidir. Ama bunu var olma bilincine sahip olmakla gerçekleştirebilirler.
Var olmak, yalnızca uzayda bir yer kaplamak ya da bir kütleye sahip olarak soluk alıp vermek değildir. Kişilerde var olan yetenekleri en üst seviyeye ulaştırarak hem sosyal, hem ekonomik, hem de duygusal doyuma ulaşabilmektir. Bunun için küçük yaşlardan itibaren insanlar evlatlarını yetiştirmek için okullara gönderirler. Okullarda hem bilgi edinilirken hem de görgü kurallarına vakıf olmaları istenir. Öyle ki, okuma süresini artırarak bireylerin bilinçlenmelerine katkıda bulunmak isterler. Bunun yanı sıra okumak, bireylerin gelecekteki hayallerine ulaşmada bir basamak teşkil eder. Belli bir mesleği öğrenebilmek, belli bir alanda kendisini yetiştirerek, üniversite eğitimi alarak kendine parlak bir gelecek kurmak için kişilerin yine okumaları elzemdir.
Okumak, yani eğitim ve öğretim görmek, kişinin hem ruhsal, hem terbiye, hem de gelecek sağlamak açısından yeni nesillerin sahip olması gerekli bir toplumsal sistemdir.
Yeni bir eğitim öğretim yılı başında son sözümüz; geleceğimizin teminatı gençlerimiz mutlaka kendilerini donanımlı kılmalı, toplumda var oldukları sürece ayakta kalabilmek için, üst seviyede müreffeh bir hayat yaşayabilmek için, mutlaka okuyup, kendilerine verilen bu imkânları iyi kullanmalıdırlar.
En hızlı atlara binerdik biz,
Ortalık tozu duman.
Ne sen beni görebilirdin,
Ne ben çekebilirdim dizginleri.
Hangi ülkeleri geçerdik bilemiyorum…
Acuna kurardık otağımızı,
Suçu yok çocukların,ne kadar suç yüklenmişse üzerlerine,
Senden biliyorum bütün büyük bellediklerim
Çekin ellerinizi üzerimizden kirlilik akıyor
Yalanı çok güzel söylüyor bütün dinlediklerim..
O gönül adamı hak yol ereni,
Bütün sevdikleri oldu hep harap
Ne kadar fazlaymış burada seveni,
Hastaymış derdine tabip ol ya rabb.
Sanırdım hayatı bal ile kaymak
Sanırdım en güzel şeydi yaşamak
İçimden gelmezdi geriye bakmak
Şimdi ilerden geriye kaldım.
Baba oldum çocuklarım değişti
Para etmiyor anılar,
Saygı dünden dışlanmış.
Aşk’a kaçmış sevgi
Beni bilmiyorlar!
Umursanmıyor sözlerim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!