Yazmaktaki gayen nedir, Söyler misin saygın şair?
Gerekçeler batıl ise; battın demek sen Gayyaya!
Yani işin epeyce zor, Hak değilse kaygın şair?
Bu uyarım özel değil, şamildir tüm bayan baya!
Hiç baktın mı son kitaba, ne diyordu ayet sana?
Muhtaç ise bir insan, sohbet için yâran’a;
Her canı sıkıldıkça, gitsin derhal kur’an’a.
Korkuyorsa zalamdan ve lazımsa nur ona;
Ben derim ki o onu, sorsun yine Kur’an’a!
Mülk sahibi Rahmanken, ne sendeki bu tavır?
Sen ki yalnız bir kulsun, haddini bil haddini!
O mu dedi temlik et, nefsin için saç savur?
Haini sevmez Allah, doğru oku hak dini!
Her ne varsa uhdende, emanettir emanet!
Hele eğleş birader, söyler misin ne derdin?
Şu manasız telaşla, sen kendini pek gerdin.
Çıkıp biri dese ki; derdin sana dermandır;
Merak ettim o zaman, acep ona ne derdin?
Sakın takma kafanı, her dünyevi nedene!
Devamdadır deforme!
Yoksa bu bir zillet mi?
Nereyedir şu erme?
Millet miyiz illet mi?
Bu ne menem teali?
Akan sular dururken, mevzu ölüm olunca;
Nasıl lakayt kalırsın, o gelince gündeme?
Ölecekse her nefis, meçhul miat dolunca;
Her an ona hazırlan, var önümde gün deme!
Niye vermiş iki göz, kadir Mevla’m de ser’e?
Elbette ki haramı, rasat için değildir.
Bakıp görsün diyeyse, arz dolusu esere;
Söyle lütfen bu ne gaf ve ne tuhaf meyildir?
Niye gayet kıymetli, bir saatlik tefekkür?
Ömrü varsa bir kulun, olur sonda ihtiyar
Ama asla olamaz, her yaşlanan bahtiyar
Kolay değil o makam, iman gerek din gerek
Yoksa onda o şeyler, makbul ondan bir hıyar
Senin gibi rab var iken âlemde;
Niye kalsın şu gönül’üm elemde?
Kulluğuna yönelsem de son demde;
Umuyorum mağfiretin bol olur!
Malum sana, çok birikti kusurum!
Fani diye bir şeyi, mümkün değil sevmemek!
Madem içte duygu var, mecbur elbet muhabbet.
Benim gayem bir şeyi, kıymetince sev demek!
Mahbup baki değilse; ona göre kıl kamet!
Her çalana açılmaz, kalp denilen o hane!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!