Lazım sana bu hayat!
Küsme hemen hayata!
Olaylara az dayat!
Küsme kardeş hayata!
Madem o bir deneme;
Şaştı millet dinini;
Kurtar bizi Allah’ım!
Hak sanıyor zannını;
Kurtar bizi Allah’ım!
Yad’a döndü zahirler!
Hani sen de mü’min’din?
De nerende iman din?
Amel yoksa ey mü’min;
Meyletmeden eylem’e;
Lütfen yalan söyleme!
Yıllar yılı uğraştım, tutamadım tam seni!
Biliyorsun her defa, hüsran oldu o sonuç.
Ne olursun boğmadan, yeis ile gam beni;
Hiç olmazsa bir defa, yakala ve tut oruç!
Niyetimde şüphem yok, ama ardı gelmiyor!
Bilmiyorum geriye şu ömrümden ne kalan;
Kalsa bile bin sene, lika ister bu canım.
Dar geliyor ruhuma, dünya denen şu alan;
Yaklaştıkça o vuslat, artar her an heyecanım.
Onca zaman yaşadım, anlamadım ben bir şey;
Ey hayata tapan zat!
Şu yaşamın bir fırsat
Kim diyorsa yanlış der;
Limon misal sıkıp at.
Emanetken o sana;
Ömrünü edip israf;
Kıyma gözüm kendine!
Harama edip masraf;
Kıyma kuzum kendine!
Vücut sana emanet
Kırktan sonra azma da;
Kadir Mevla kızmasın;
Son tövbeni bozma da;
Melek günah yazmasın!
Madem döndün bu yola;
Ey özgürlük diyerek, bangır, bangır bağıran;
Hür mü sandın kendini, yaşıyorken esaret?
Ey düştüğü vartaya, halkları da çağıran;
Hür olmayı istersen, göster biraz cesaret!
Kim nefsine tabiyse, o kölenin hasıdır!
Malik’imin gazabından;
Korkuyorum, korkuyorum!
Can yakıcı azabından;
Korkuyorum, korkuyorum!
Yok ki yeter itaat’im;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!