Verdiğinde Mevla bir dert;
Em’i yoktur sanmasın fert.
Emle birlik bir de hemdert;
Gönderir o isteyince.
Yatıp kalkma figan yas’la!
Sırf unvanla olmaz iş!
Uysun ona hal gidiş!
Dini etme de iğdiş;
Müslüman ol Müslüman;
Yetmez kula sırf iman!
Onca yıldır hep yaşayıp durdum da;
Varamadım şu dünyanın tadına.
Kâh dışarıda kâh doğduğum yurdum da;
Çile çekip hayat dedim adına.
Bir sabiyken yaptırdılar işbaşı
Ey şu işe özenip, şiir yazan istidat!
Gurur kibir yapma da; lütfen benden hakkı duy!
Ayırmışsa şuurdan, Mevla’n sana istihkak;
Hizmet eyle dinine, nefse uyma Hakka uy!
Var mı dinde atmak hoca?
Yoksa atma koca, koca!
Varmak için bir sonuca;
Gerek var mı abartmaya?
Hissen azsa ilm-i dinden;
Nere gittin ey izan?
Yaktı bizi su-i zan!
Acil etmezsen avdet;
Bil ölecek hüsn-ü zan!
Niçin kaçtın ey şuur?
İmtihanlar zorlaştı, vardır her hal haberin?
Değil isen farkında, harcar seni kör şeytan!
Kaybedersen sınavı, nice olur hallerin?
O zaman “gir benimle, cehenneme” der şeytan.
Öyle çok ki iblisin, tuzakları çevrede;
Hedef betse bir zatta;
Adam olmaz o kat’a
Bakar mısın bi Dakka?
Hedefin ne hedefin?
Ne saklıyor sadefin?
Oku yavrum oku sen!
Bülbül misal şakı sen!
Lakin şartı var Hakkın;
İsm-i Rable oku sen!
Başla önce kendinden!
Gitmiyorsa sa’yinin, semeresi ahrete;
Çalışmayı bırakıp, kursun derhal kul yas’ı!
Neticesi vebalse, yazık onca zahmete!
Zira insin orada, azap olur hülyası.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!