Elestü de beli demişken Hakka;
Nasıl dersin sen evet-i na-hakka?
Hiç döner mi merd-i mü’min sözünden?
Namert isen tutulmaz mı o yaka?
Makam diye tutturma;
Dostum önce adam ol!
Mektep okul koşturma!
Lütfen önce adam ol!
Ondan âli makam yok!
Amel elzem olsa da; kâfi değil felaha
İhlâs yoksa içinde, yok değeri zerrece
Şayet tahsis etmezsen, her kulluğu Allah’a;
İşin zordur ahrette, hatim etsen her gece.
Amelsiz iman olmaz, imansız amel boşa;
Ya birle ikisini, ya da vazgeç şu işten!
Her hayır’a durmadan, gitsen de koşa, koşa;
Yoksa dilde şahadet, kar bekleme gidişten!
Tarikatı tasavvufu bırak da;
Öğren önce şeriatı müslüman!
Fani olmak durur iken sırf Hak da;
Tercih etme tali hattı müslüman!
Dinin aslı kitap ve de sünnetken;
Yemin olsun ki zamana;
Âdemoğlu hüsrandadır.
Kim gelmezse tam imana;
Kasem olsun ziyandadır.
Devam edip yanlış tarza
İnsanlığa hasretse, şayet şimdi insanlık;
Şikâyete hakkı yok, çünkü kovan kendisi.
Hamisiyken o şeyin, dindarlık ve İslamlık;
Uzaklaşıp bunlardan, oldu Hakka o asi.
Çağdaş oldum sanarak, uydu heva hevese
Kim verdiyse o aklı;
Değil hükmü hiç haklı!
Çünkü bu iş çok farklı
Yanlış yaptın Tayyip Bey!
Katledilen ecdatken;
Olur insin lehine, bazen, na-hoş şer bela;
Zira onu temizler, Haktan gelen her bela!
Zor gelse de şu ins’e; gökten inen bir bela;
Sabrederse kul ona; olur büyük kar bela!
Sakın gelip de gaza;
Her tellala aldanma!
Aldanırsan es-kaza;
Her sözünü hak sanma!
Dürüst sanıp tüm nas’ı;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!