Yolcu iken şu arzda;
Mukim gibi davranma!
Sevk var ise bir tarzda;
İstisnası var sanma!
Bir yasayken gidişler;
Zaman ahir zamansa, dikkat eyle adım’a!
Çünkü asrın fitnesi, sandığından daha bet!
Bir zamane olup da, leke sürme adıma!
Yoksa nar’a girersin, bil nefsim ilelebet!
Zaman ahir zamandır ve ekserler gaflette.
Ne kâfire benzeriz, ne mümine benzeriz
Şaştım kaldım ey dostlar, ne ad konur bizlere?
Nerde haram bölge var, hep orada gezeriz
Nurlu izler dururken, düştük kirli izlere.
Libaslar keferece, ahlaklar keferece
Bön sanıp da bu halkı;
Tersyüz etme hiç hakkı!
Önce yiyip de haltı;
Sonra çekme numara!
Yoksa girersin nar’a!
Yaş elliyi aşınca, müşkülleşir yaşamak
Zorlanır ins taşırken, şu hayatın yükünü
Yaşlılığı anlar kul, düştüğünde başa ak
Çünkü göçer vücuda, her illetin yekûnu
Ne kadar da anlatsam, anlayamaz onu zat
Gerçekte olmaz ama olsa idi her düşüm;
Çok isterdim gerçekten, on beşimde olmayı.
Olmaz lakin olsaydı, masum deme dönüşüm;
Hep isterdim inanın, ayni halde kalmayı.
Yaş yetmişken bu ne hırstır birader?
Öte yana niyet yok mu gitmeye?
İş bitmişken neden fem hep para der?
Nasıl düştün sen bu denli fitneye?
Hükm-ü Mümit geçerliyken iken şu arzda;
Yenilmeden ecele;
Hazırlık yap acele!
Ömür boşa geçmişse;
Feryat figan gecele!
Son bulmadan şu hayat;
Onca ömrü, ettim ise ben heder
Yazık bana, ayıp bana, yuh bana!
Demediysen ahirette Rab ne der
Yazık bana, ayıp bana, yuh bana!
Dini koyup, boş laflara baktıysam
Kurban edip bir yağa;
Düşürdüler ayağa.
Talip idi kıyağa;
Yazık oldu kadına.
Annelikken tek kamı;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!