Onca ömrü, ettim ise ben heder
Yazık bana, ayıp bana, yuh bana!
Demediysen ahirette Rab ne der
Yazık bana, ayıp bana, yuh bana!
Dini koyup, boş laflara baktıysam
Kurban edip bir yağa;
Düşürdüler ayağa.
Talip idi kıyağa;
Yazık oldu kadına.
Annelikken tek kamı;
Yaş elliyi aşınca, müşkülleşir yaşamak
Zorlanır ins taşırken, şu hayatın yükünü
Yaşlılığı anlar kul, düştüğünde başa ak
Çünkü göçer vücuda, her illetin yekûnu
Ne kadar da anlatsam, anlayamaz onu zat
Gerçekte olmaz ama olsa idi her düşüm;
Çok isterdim gerçekten, on beşimde olmayı.
Olmaz lakin olsaydı, masum deme dönüşüm;
Hep isterdim inanın, ayni halde kalmayı.
Yaş yetmişken bu ne hırstır birader?
Öte yana niyet yok mu gitmeye?
İş bitmişken neden fem hep para der?
Nasıl düştün sen bu denli fitneye?
Hükm-ü Mümit geçerliyken iken şu arzda;
Yenilmeden ecele;
Hazırlık yap acele!
Ömür boşa geçmişse;
Feryat figan gecele!
Son bulmadan şu hayat;
Ne kâfire benzeriz, ne mümine benzeriz
Şaştım kaldım ey dostlar, ne ad konur bizlere?
Nerde haram bölge var, hep orada gezeriz
Nurlu izler dururken, düştük kirli izlere.
Libaslar keferece, ahlaklar keferece
Bön sanıp da bu halkı;
Tersyüz etme hiç hakkı!
Önce yiyip de haltı;
Sonra çekme numara!
Yoksa girersin nar’a!
Rabbin kulluk isterken;
İsyan etme vatandaş!
Doğru yola git derken;
Sen yan gitme vatandaş!
Mürit olup şeytana;
Dini dile dolayıp, yapma artık istismar!
Çünkü çoklar dinini, senden iyi biliyor!
Cerbezeyi bırak da, gerçeğe dön ey simsar!
Bil ki millet defterden, esamini siliyor!
Ayet hadis diyerek, göz boyama boşuna!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!