Saygın varsa yaşam’a?
Onu yanlış yaşama!
Çünkü o son değildir;
Yalnızca bir aşama.
Sevgin varsa yaşam’a?
Ne çıkarsa bahtta pay;
De hamdolsun ve hayhay!
Verileni hayra say!
Şekva etme şükür et!
Örnek alıp son çağı;
İnsanlar horlasa da, hor olamaz bir fakir!
Zira halkın ölçüsü, gerçek ölçü olamaz.
İmansız olanlardır, Hak indinde hor hakir!
Çünkü dinsiz ölenler, asla felah bulamaz.
İnsanlar horlasa da, hor olamaz bir fakir!
Zira halkın ölçüsü, gerçek ölçü olamaz.
İmansız olanlardır, Hak indinde hor hakir!
Çünkü dinsiz ölenler, asla felah bulamaz.
Malum bizler çok şaştık
Her pisliğe bulaştık
Ve de haddi pek aştık
Bizler ettik sen etme;
Lütfen bizi kahretme!
Kırktan sonra azma da;
Kadir Mevla kızmasın;
Son tövbeni bozma da;
Melek günah yazmasın!
Madem döndün bu yola;
Ömrünü edip israf;
Kıyma gözüm kendine!
Harama edip masraf;
Kıyma kuzum kendine!
Vücut sana emanet
Ey özgürlük diyerek, bangır, bangır bağıran;
Hür mü sandın kendini, yaşıyorken esaret?
Ey düştüğü vartaya, halkları da çağıran;
Hür olmayı istersen, göster biraz cesaret!
Kim nefsine tabiyse, o kölenin hasıdır!
Deyip beyim paşayım;
Deme haddim aşayım!
Sende bir kulsan bayım;
Kendine gel kendine!
Yönel artık sen dine!
Çok ıradın dininden!
Kendine gel Abdullah!
Vazgeçip o kininden;
Kendine gel Abdullah!
Hayra değil şu gidiş?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!