Sakın, sakın unutma, hiçbir zaman sen onu!
Şayet şartlar uygunsa, her deminde Allah de!
Başla işe geceden ve devam et gün sonu!
Mekân zikre uygunsa, her zeminde Allah de!
O ki seni bir ancık, unutmazken ey nefis;
Derdin çoksa of deme!
Gönder Rabbim felah de!
Fazla sıksa öf dem’e!
Sabret ve de Allah de!
Çekiyorsan darlıktan;
Her kişiden dost olmaz, er kişiden seç onu!
Namert ise bir şahıs, aman kardeş geç onu!
Kitap sünnet değilse, eğer kulun kıstası;
Karındaşın olsa da, ahbap kılma hiç onu!
Sulta kurdu üstümde, nefs denilen canavar
Sevk ediyor fakiri, son süratle cahim’e
Şu koskoca dünyayı, etti namert bana dar
Şikayetim var ondan, Rahman ve de Rahim’e.
Ben bıktım o bıkmadı, asla kat’a savaştan
Neden Tayyip diyorsan?
Dinle beni arkadaş!
Halkı sevip sayarsan;
Yapma onla hiç savaş!
O, bizlerden bir erdir
İnsanoğlu yaşadıkça, gelir başa neler, neler
Dener onu gece gündüz, acı tatlı bahaneler
Madem hayat bir imtihan, yadırganmaz şu olanlar
Adapte ol sınavına, deme sakın; “daha neler”!
Ne dedim ki, ben sana;
dönüp gittin arkanı!
Baban gibi insana;
ders mi verdin erkanı?
Neydi sözüm ansana?
Haktan ise şayet din;
Derler ona bil hak din
Değil ise muharref;
Der salatı, illa din!
Namaz yoksa bir dinde;
Dört cihete dön de bak!
Neler vermiş sana Hak?
Olmasan da tam elyak;
Nankör olma ey beşer!
Nankörler nar’a düşer!
Nasıl kandın bilmem ki, cahillerin sözüne?
İşi gücü bırakıp, düştün onun izine.
Onca yıldır ararsın ve sorarsın mutu da;
Ne yazık ki o hala, poz vermedi gözüne.
Dedim sana kaç defa, yanlış diye adresler!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!